Şampiyonluğun birbirlerine altın tepsi içerisinde sunulduğu sezon sezon oldu.
Başarısızlıkta hepsi birbiriyle yarıştı.
Ne düşen düşmeyi hak etti ne de şampiyon olan şampiyonluğu.
Takımların hiçbirinde istikrar yoktu. Bir hafta kendini gösteren takım diğer hafta ortalarda yoktu.
Futboldan ziyade ayak oyunları vardı. Seyir zevki yoktu.
Takımlarımız haftada iki maç oynamada sınıfta kaldı.
Her ülke futbolunda, ceza alanı içerisindeki yanlış hakem kararlarını düzelten VAR sistemi bizde de vardı ama sadece adı vardı. Aynı yanlışa imza attı bizdeki VAR.
FB ve GS diğer takımlara göre her yıl olduğu gibi bu yıl da daha fazla korundu.
Hakemlerimiz yine evlere şenlikti. Maç yönetmekten acizdiler. Şımarık futbolculara kart göstermekten korktular. Hakem kararlarında adalet yoktu. Gördüğümü çalan hakemi ara ki bulasın.
Dört büyüklerden ikisi hiç olmadığı kadar teknik direktör değiştirme yoluna gitti. Gönderdikleri her teknik direktöre de tazminat ödemek durumunda kaldılar.
Şampiyonluğa oynayan takımlar küme düşmeye oynayan takımlar karşısında öldü öldü dirildi.
Gözlemlerime göre şampiyonluğu hak eden olmadı. Puan yönünden ipi GS göğüslese de kötünün iyisiydi. İkinci olan da kötünün kötüsüydü.
2025-2026 sezonu ölü sezondu. Kulüplerimiz yabancı futbolcu ve teknik direktörlere sadece para döktü. Karşılığını pek alamadı. Çoğu yabancı futbolcuya ülkemiz cennet oldu.
Pek azı hariç transfer edilen yabancı futbolculardan pek verim alınamadı.
İlk transfer olduğu zaman ölümüne oynayan yabancı futbolcular bizim futbolculara çabuk uyum sağladı. Yere yatmalar, itirazlar gırla gitti.
Centilmenlikten eser yoktu.
Kısaca 2025-2026 futbol sezonu seyirciye ve ülke futboluna pek bir şey vermedi.
Orta ve alt seviye takımları çalıştıran teknik direktörleri saymazsak sezonda, efendiliği ve çalışkanlığıyla göz dolduran, sadece işine odaklanan ve gelecek vadeden iki teknik direktör ön plana çıktı. Bunlar da Başakşehir'i çalıştıran Nuri Şahin ve Trabzonspor'u çalıştıran Fatih Tekke. Belki de sezonun en güzel kazanımı bu iki teknik direktör.
