Galatasaray'ı Alkışlıyorum

Şampiyonlar liginde iki temsilcimizden biri olan Galatasaray'ın Stuttgart ile İstanbul'da oynadığı maçı seyrettim.

Baştan sona GS'nin genellikle üstün oynadığı maça bayıldım. İki takımın da tehlikeli ataklarıyla geçen maç nefes kesti. İzleyenlere bir futbol ziyafeti verildi.

İki takım da maçı çirkinleştirmedi. Her ikisi de futbol oynamak, rakibine galip gelmek için oynadı. 

Maçta seyir zevki vardı. 

Maçın orta hakemi sıfır hataya yakın bir maç yönetti. Gördüğünü çaldı. 

Stuttgart'ın ilk dakikalarda kale direğimizden dönen tehlikeli atağı belki de maçın kader anı idi. Gol olsaydı, GS'nin maçı lehine çevirmesi biraz zordu. 

Galatasaray'ın sahaya çıkan ilk on biri, isabetli ve dar alanda paylaşmada mükemmele yakın oynadı.

Kaleci Uğurcan kalesinde devleşti. Eski maçlarından birini çıkardı. 

Sadece Uğurcan değil, tüm futbolcular bir makinenin dişlileri gibi görevlerini çok iyi yaptı. Sahada basmadık yer bırakmadılar.

Gecenin yıldızı iki golde imzası olan Batrakov idi. Batrakov sadece golleriyle değil, oynadığı oyunla da göz doldurdu. Stuttgart, çareyi çoğu zaman Batrakov'a faul yapmada buldu.

Takımın belki de en zayıf halkası kendinden çok şey beklenen Osimhen idi. Ayağına gelen topları ve yapılan ortaları hoyratça harcadı. Kötünün kötüsü de sonradan oyuna giren Singo idi. 

GS bu güzel ve etkili oyunuyla Stuttgart'a ilk mağlubiyetini de tattırmış oldu ve puanını 6’ya yükseltti. 

Salı gecesi bize güzel bir futbol ziyafeti veren ve geceyi galibiyetle taçlandıran GS'yi tebrik ediyorum. 

İlkleri başarma yönüyle tanıdığımız GS'den bundan sonraki maçlarda da bu şekil etkili ve güzel oyunlar bekliyoruz. 

Bugünlerde zor günler geçiren ve teknik direktör değiştirmek zorunda kalan ikinci temsilcimiz FB'nin, Çarşamba gecesi Liverpoll karşısında şeytanın bacağını kırması. Kötü gidişe bir dur demesi. Hem FB'nin kendine gelmesi hem de ülke futboluna katkı için FB’de de puan ya da puanlar almasını bekliyorum. 

Ayrıca bu hafta içinde Avrupa ve Konferans liglerinde maçlarını oynayacak olan BJK ve TS takımlarımıza da başarılar diliyorum. 

Bir tebrik de GS’nin teknik direktörü Okan’a. Okan hem maçı iyi okumuş hem de maç boyunca sakinliğiyle göz doldurdu. Ağzı da durdu, ayakları da. Okan’ı da hep böyle sakin, efendi, olgun ve maçı okuyan biri bekliyoruz. 

Paramız Mevta Olmuş!

25 Ekim 2026 günü süpürge almak için Kent Plaza'ya gittik. Beğendiğimiz süpürge 38 bin lira imiş. Ödemeyi yapıp aldık.

Çıkıp eve giderken süpürgeye ödediğim parayı düşündüm. 

Bu düşünce beni 2005 yılının Temmuz ayına götürdü. Çünkü 2005 yılında Meram Yaka'dan 30 bin liraya 2+1 bir daire satın almıştım.

İster istemez vay be dedim. Bundan 21 yıl önce başımı sokacak eve 30 bin ödemişim. Bugün bu parayla bu evi süpürecek bir süpürge almak için  üzerine bir 8 bin daha ekliyorum.

Yaptığım kıyas ne derece doğru olur bilmem. Şu var ki her ne olursa olsun 21 yılda bu ülkenin parasının alım gücü bu derece düşüp yok olmaz. Ama acı gerçek gösteriyor ki paramız erimiş de erimiş, yok olmuş, kül olmuş. 

Bir para erir de bu kadar mı erir bu kadar mı tükenir bu kadar mı yok olur bu kadar mı değer kaybeder? 

Güya TL'yi koruma kanunumuz var. Paramızı korumak için kanun çıkarmışız. 1930 yılında çıkarılan bu kanun hala yürürlükte. Görünen o ki kanunla bile paramızı koruyamıyoruz. Zaten kanunla da korunması mümkün değil. 

Bizde bu kendi kendine yetme olmadıkça, develüasyon, enflasyon ve hayat pahalılığı oldukça, cari açık sürekli açık verdikçe, bizde bu kafa yapısı oldukça paramızın değerini ne kanun korur ne de Anayasa. 

İşin garibi öyle bir paramız var ki değerlense de sorun, pul olsa da yerinde saysa da. 

Paramız değerlenince ihracat yapanlar dert yanıyor. Para değer kaybettikçe ithalatçılar dert yanıyor. Bir dert yanan daha var ki onlar da parasını döviz olarak tutanlar. 

Bu durumda halk ne yapacak? Bu kadar yüksek enflasyon, hayat pahalılığı ve gelen zamlar belini büküyor. 

Bildim bileli bu ülkede enflasyon, paranın değer kaybı, devalüasyon, hayat pahalılığı olduğuna göre anlaşılan o ki enflasyonlu hayat bize biçilen bir rol. Bu kadar enflasyonlu hayat ve yıllara göre bu ülkenin fakir halkı iyi ayakta duruyor. 

Paranın yokluğu bir dert, bir de varlığı. Yokluğu üzerine bir şey demeyeceğim. Allah kimseyi yoklukla imtihan etmesin. Paranın varlığı başlı başına bir dert. Say say bitmiyor. Ne cepte taşınıyor ne elde. Bu durumda eft, havale ve kredi kartları imdada yetişiyor. Bu dijital ortam da olmasa paramız ne taşınır ne sayılır ne de bir yerde muhafaza edilir. 

Hasılı, milli paramız ölmüş de bizim haberimiz yok ve ağlayanı yok. Çünkü tarih olmuş gibi paramızın pul olduğundan bahsediyoruz. Ne diyelim, ruhuna fatiha. 

Kıssadan Hisse Bir Hikaye

“Çok eski zamanlarda bir çoban varmış. Çoban halkın sürülerini emaneten güdermiş. 

Her akşam sürüden bir koyun kurtlar tarafından parçalanırmış. Ancak iki tane çoban köpeğinin ikisinin de sesi çıkmaz, hiç havlamazlarmış. 

Çoban merak etmiş bir gün uyuyor rolü yapmış. Gece köpekler çobanın yanına gelerek kontrol etmişler. Uyuduğuna emin olduktan sonra dağa çıkıp dağdaki kurtları güle oynaya sürünün içerisine getirmişler. Kurtlar sürünün içerisinden bir tane koyunu seçip yemişler, yalaka köpekler de onların yanında bakmışlar. Çoban olup bitenleri seyretmiş, çoban sabahleyin köye gitmiş. 

Köyün girişinde bulunan büyük ağaca iki tane ip asmış köpeklerin ikisini de orada boğmuş. 

Bunu gören halk konuyu padişaha anlatmış. Padişah da çobanı çağırmış, ‘anlat bakalım çoban efendi, neden köpekleri boğdun’ demiş. Çoban, ‘bir şartım var efendim, kabul ederseniz bunun sırrını size anlatırım’ demiş. O da ‘söyle şartını’ demiş, ‘savaştaki ordunun başına beni kumandan yaparsanız anlatırım’ demiş. Padişah da gülmüş, ‘sen mi orduya kumandan olacaksın, olmaz öyle şey’ demiş. Çoban da ‘o zaman ben de anlatmıyorum’ demiş. 

Padişah, ‘dur dur’ demiş, nasıl olsa gider oradaki komutanlar durumu anlar gönderirler bunu diye düşünmüş. ‘Tamam, sen git, ordunun başına kumandan ol’ demiş.

Çoban ordunun başına kumandan olur. Bir müddet sonra ordudan bir haberci koşarak kan ter içerisinde padişahın yanına gelir. ‘Efendim’ demiş, ‘sizin kumandan olarak gönderdiğiniz kişi, orduda bulunan üst düzey komutanların tamamını astırdı’ demiş.

Padişah sinirlenmiş, ‘hemen acilen bir ordu hazırlayın, bana çobanın kellesini getirin’ demiş. 

Ordu daha yola çıkmadan arkadan bir haberci daha gelmiş. Padişaha, ‘efendim, ordumuz zaferi kazandı bütün ganimetlere el koydu, yolda dönüşe geçtiler, buraya geliyorlar’ demiş. 

Padişah da ‘ben böyle zafer falan istemiyorum, gidin bana o çobanın kellesini getirin’ demiş. 

Yolda orduyu karşılaşmışlar, tam çobanın kellesini koparacaklar, çoban, ‘durun, ben padişaha bir şey anlatacaktım, onu anlattıktan sonra benim kellemi alabilirsiniz’ demiş. 

Durumu padişaha iletmişler. Padişah da ‘tamam getirin’ demiş. 

Çobanı padişahın huzuruna getirmişler. Çoban, ‘efendim, bana köpekleri niye astığımın sırrını sormuştunuz. Ben dağda çobanlık yapıyordum. Sizin de yıllardır ordunuzun savaşta olduğunu duydum. Bu esnada her akşam sürüden bir tane koyunu kurtlar parçalıyor, ancak sürüde bulunan iki tane köpek hiç havlamıyor. Köpeklerin niye havlamadığını merak ettim.  Bir gece uyuyor rolü yaptım. Köpekler yanıma gelerek benim uyuduğumdan emin olduktan sonra dağa gittiler, dağdaki kurtları güle oynaya sürünün içerisine getirdiler. Kurtlar bir tane koyun seçip yediler, köpekler de ona baktılar. Ben de bu köpekleri boğarsam padişahım konuyu duyar beni de huzuruna çağırır, mutlaka ordunun içerisinde bu köpekler gibi komutanlar vardır ki bu savaş bu kadar uzadı diye düşündüm’. 

‘Siz beni komutan yapınca, sizin ordunun başına komutan diye gönderdiğiniz köpeklerin düşmanla işbirliği yaparak savaşı uzattığını gözümle gördüm. Ben de onların kellesini alınca, yıllardır bitmeyen savaşı biz kazandık’ demiş. 

‘Efendim benim çobanlıktan başka bir işim yok, başka bir yerde de gözüm yok. Komutanlık başkalarının olsun, canımı bağışlarsanız, ben çobanlığıma döneyim’ demiş. 

Padişah çok mahcup olmuş, kalması için çobana çok ısrar etmiş, ancak çoban kabul etmemiş çobanlığına dönmüş.”

Not: Kıssadan hisse bir hikaye. Hikaye üzerine pek bir şey söylemeyeceğim. Ülkemizde suç ve suçlularla o kadar mücadele edilmesine rağmen suçların sonunun alınmaması, adeta suç fışkırması, bu hikayeyi aklıma getirdi. Temenni etmem ama bu ülkede işlerin sarpa sarmasında, bazı üst düzey görevlilerin görevini ihmal etmesi, suiistimal etmesi, görevlerini yapmaması, suçlularla ortak iş yapması gibi durumların olabileceğini de düşünmek gerek. Unutmayalım ki suçlular yanımızda, yakınımızda güvendiğimiz kişiler olabilir.