Bulunduğum bir WhatsApp grubuna bir arkadaş, "Gazze için ne yapabiliriz" diye bir soru sormuş. Kimse cevap vermeyince aşağıdaki metni yazıp gönderdim.
Gazze için yapılabilecek bir şey yok. Çünkü oraya girecek yardım bile İsrail'in iznine tabi. Bu durumda İsrail ve ABD'nin insafından başka bir yol yok şu dünyada. Onlar da öldürmekten ve tehcirden başka bir şey düşünmediğine göre gözümüzün önünde Gazze yok olup gidecek. Bize de hep üzüntü düşecek.
Devletler bir şey yapamıyor ki biz bir şey yapalım.
Olan oldu. Şöyle olsaydı demenin bir faydası da yok. Yalnız bu demek değildir ki bu gelinen noktayı sorgulamayalım.
Yapacağım sorgulama benim için uzaktan gazel okumaktan ibaret. Katılır veya katılmazsınız.
7 Ekim bu işin yani Gazze'nin bu duruma düşmesinin işaret fişeği. Maalesef müsebbibi de Hamas. Bizim her şeyden önce Hamas ile yüzleşmemiz lazım. İsrail'in demir kubbesini nasıl deldi mücahitler demeyi bir tarafa bırakmak lazım. Yine Hamas saldırmasaydı, İsrail yine öldürüyordu diyoruz. Öldürse de bu derece katliam yapmıyordu. Evler, barklar bu şekilde yıkılmıyordu. Efendim, Hamas liderleri bedenini ortaya koydu, şehit oldu diyebiliriz. Tamam, bunu göze almak her yiğidin harcı değil. Yalnız işin sonucuna bakmak lazım. Sonuç yıkılmış ve tehciri bekleyen bir Gazze var ortaya yerde.
Hamas, Yemen, Lübnan, İran'ın vekalet savaşı verdiği yer ve örgütler. İran yıllar yılı savaşı kendi ülkesinin uzağında yürüttü. İsrail; Hamas saldırısıyla, Hamas'ı, Lübnan'ı, Suriye'yi, İran'ı yerle bir etti. Önce Hamas'ı köşeye sıkıştırdı. Sonra diğerlerine yöneldi. Tüm bölgeyi baştan başa dizayn etti. Tüm bunda Hamas'ın bilerek veya bilmeyerek payı büyük. Belki kızacaksınız ama ben Hamas'ı iyi niyetli görmüyorum ya da sonunu düşünerek akıllıca hareket etmediğini düşünüyorum. Hem kendisi intihar etti hem de Gazze'yi intihara sürükledi. Bölgenin dizaynı da bunun bonusu oldu.
Kazanamayacağın bir savaşa kalkışmak, en azından başa baş mücadele edemediğin bir savaşa kalkışmak intihardır, toplu ölümdür.
Kısaca, Hamas, al da at diye ezeli düşmanına gollük pas vermiştir. Arkası da malumumuz.
Hepimizin bildiği bir anekdotla değerlendirmemi sonlandırayım. Hacı Veyiszade merhum Merkez İHL'de öğretmenlik yaparken münafık ruhlu okul müdürüne aşırı ilgi ve iltifat gösterirmiş. Bu durumu gören etrafındaki insanlar da "Koskoca Hacı Veyiszade şu münafık adamın önünde neredeyse eğiliyor, yakışmıyor kendisine" şeklinde eleştiri getirirlermiş. Bu eleştirilerden haberdar olan Merhum, "Ben bu okulların açılması için çok mücadele ettim. Bu okulların kapatılmaması için gerekirse bunların önünde secdeye kapanırım" dediği anlatılır. Anekdot belki tam bu şekilde değildir ama merhum, bu okullar kapanmasın diye her şeyi yaparım demek istemiş.
Bizim Hamas da İsrail gibi bir cani ve seri katile ve katliamcıya ve de terör devletine malzeme vermeseydi de kendi insanını yaşatma yolunu tercih etseydi, belki bugün Gazze bu durumda olmazdı. Ölen bu kadar kişi olmazdı, şehir yıkılmazdı, tehcir konuşulmazdı. Kısaca Gazze ve Ortadoğu harap olmazdı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder