Esaret mi Ölüm mü?

7 Ekimden bu yana Gazze'de öldürülen Filistinli sayısını tutmaz olduk artık.

Bomba sayısını da bilmiyoruz. 

Yıkılan bina ve sağlam kalan ev ve binayı da bilmiyoruz.

Yaralı sayısını hakeza. 

İsrail hem karadan hem havadan öldürmeye devam ediyor. 

Sadece halk değil, Hamas liderinin çocuk ve torunlarının ardından Hamas lideri de öldürülüyor.

Kısaca İsrail'in karşısına ne ve kim çıkıyorsa ölümden nasibini alıyor.

Gazze'de bulunan insanlar ne yer ne içer, nerede yaşar bilmiyoruz.

Bilinen bir şey varsa İsrail öldürmeye devam ediyor ve kana doymuyor. 

İsrail'e dur diyen de yok. Dur diyen varsa da İsrail vur anlıyor. Kimseyi tınlamıyor.

Sonuçta ölen Filistinli, yaralanan Filistinli, evsiz ve barksız kalan Filistinli, aç ve susuz kalan Filistinli. 

İsrail'in ise keyfi beyde yok. Öldür öldür bitiremiyor ya da bitirmiyor. Öldürmesi sadece Gazze'den ibaret de değil. Lübnan, Suriye, İran vb. dinlemiyor. 

Yani orta yerde eşit şartlarda bir savaş ve mücadele yok. Hep ölen ve ağlayan Filistinli. 

Tüm bu tek taraflı katliamı dünya seyrediyor. Biz ise Filistin'e destek mitingi yapıyoruz, İsrail'i tel'in ediyoruz, Yahudi ürünlerine boykot çağrısı yapıyoruz ve ürünlerini boykot ediyoruz, durmadan Filistin ve Gazze'ye gündemde tutuyoruz. 

Sonuç, İsrail daha da öldürmeye devam ediyor. 

Bu yalnızlık ve güçsüzlükle Filistin'in bu tek taraflı ve orantısız savaşı kazanması da mümkün değil. 

Her yönüyle Filistin aleyhine işleyen bir durum ve trajedi varken sadece güçten anlayan İsrail'i durduramıyorsak bu durumda ne yapmalı? Bu soruya cevap vermek zordur biliyorum. Ama en azından Filistinlinin ölmesini engelleyebiliriz. Çünkü ne kadar sıkıntılı olursa olsun yaşamak ölmekten iyidir ve Filistinlinin yaşaması ve nefes alması daha önemlidir. 

Filistinlinin yaşaması nasıl sağlanır bilmem ama bunun için her türlü yol, diplomasi, kamuoyu baskısı vs. denenmelidir. Varsın Filistinlinin özgürlüğü olmasın. En azından bir gün bu esaretten kurtulacağım, bu dertler bitecek umudunu yaşar Gazzeli. Öldükten ve öldürüldükten sonra geriye dönüş yok, kurtuluş yok. 

Burada 7 Ekimden önce Gazzelinin yaşamasına yaşama denir mi demeyin. Elbette esaret de temenni edilmez, ölüm de. İlla bir tercih denirse, esaret ölüme tercih edilir. Çünkü esaretten kurtulma umudu hep vardır ama ölümden geriye dönüş yoktur. 

Dıamond Tema

Dıamond Tema'yı ilk defa Sinan Canan ile bir video programında izlemiştim. 

Agnostik olduğunu söyleyen bu genci, görüşünden ziyade teklemeden altı dolu ve efendice konuşması, bilgi ve birikimi, saldırgan bir tavır göstermemesi ve saygılı bir profil çizmesinden dolayı takdir etmiş ve yazı konusu edinmiştim. 

Daha sonra birkaç videosunu daha izledim. Fazlaca takipçisinin olduğu bir YouTuber idi.

Hz Ayşe'nin evlilik yaşıyla ilgili videosundan dolayı hakkında yakalama kararı çıkarıldığından dolayı ülkeyi terk etmişti. 

Bugün bir arkadaş bir videosunu gönderdi. 27 dakikalık videoyu dinledim. Benim ilk izlediğim, efendiliğine ve saygınlığına hayran kaldığım Dıamond Tema gitmiş. Bir küfürbaz gelmiş ekrana. Baştan sonra küfür ve hakaret içeriyor videosu. Ana avrat küfrediyor. Bir milyonu aşmış takipçisini, dindarını ve dinsizini kovuyor hem de küfrederek. Ağzına aldığı küfürleri burada zikretmeye edebim müsaade etmez. 

Küfürlü videosundan anladığım kadarıyla, hakkında yakalama kararı çıkarılmasının ardından, belli ki videolarının altına bol miktarda eleştiri, hakaret ve küfürler gelmiş. Bu küfürlerden anası ve eşi de nasibini almış. Aklı sıra küfre küfürle karşılık veriyor. 

Burada bu küfürlü videosundan dolayı Tema'yı savunacak durumum yok. Çünkü zehir zemberek çektiği bu video bilinçaltını ortaya koyuyor. Efendiliği ve olgun duruşu, işler iyi giderken ki hali imiş. İşler umduğu gibi gitmeyince içindekileri bu videosunda kusmuş. Dıamond'un bu yüzünü de bu vesileyle görmüş oldum.

Bu durum ya da bu haleti ruhiye nasıl izah edilir bilmem ama kendimce bunu izah etmeye, izah ederken anlamaya çalışacağım. İzah ederken Dıamond'u savunmayacağım. Çünkü savunulacak bir tarafı yok.

Daha önceki videolarından izlediğim kadarıyla Dıamond Tema, agnostik olduğunu söylese de satır aralarında ve çektiği videolarda vermeye çalıştığı imaj, bilinemezcilikten ziyade ateizme daha yakın olduğunu idi. Olabilir. Kişi ateist, deist veya agnostik de olabilir. Bu kendisinin tercihi. Bu görüşünü yaymak için mücadele de edebilir.

Küfürlü videosundan hareketle bu profili anlamaya çalışacağım. Belli ki Tema bu yaşta ve kısa bir zaman diliminde YouTuber fenomeni olmayı kaldıramamış. Şöhret afeti onu yok etmiş.

Bir diğer husus yakalama kararı, yediği küfürler ve maruz kaldığı linç kampanyası psikolojisini bozmuş. Bu bozukluk simasına da sirayet etmiş. Bu görüntüsüyle bir psikologdan destek alması gerekir. Yoksa bu psikoloji ile hem kazandığı şöhreti hem de akıl sağlığını yok eder. Bu psikoloji ile gideceği yer din düşmanlığı, dinlere ve din sahiplerine hakaret, onları cahil ve cühela görmektir.

Dıamond’u bu derece küfürbaz ve düşman yapmada bizim payımız var mı? Bir de buna değineceğim.

Dıamond’u bu duruma düşüren, uğradığı linç kampanyası, dışlanmışlık ve itilmişlik hissi. Eleştirinin yanında küfür ve hakaretlere maruz kalması. Belki de ölüm tehditleri de alıyordur.

Doğru veya yanlış bu tür linç ve dışlama bu sonucu doğurabiliyor. Dün takipçileri tarafından el üstünde tutulurken bugün tu kaka yapılma psikolojisini kaldıramadığından dolayı onu bundan sonra İslam’a ve Müslümana alenen düşman görürsek hiç şaşırmayalım. Bundan sonra onu düşmanca tavırlarla görmek yerine onu yok kabul etmek, görmezden gelmek, görüşlerine altı dolu cevaplar vermek daha iyi olabilirdi.

Bu Ülke Neresi?

Bir ülkeye gözünüz kapalı olarak paraşütle indirildiniz. İndirildikten sonra gözlerinizi açsalar, bu memleketi gezip dolaşın, bakalım bu ülkenin neresi olduğunu bilecek misiniz deseler, hangi özelliklerinden dolayı o ülkeyi bilebilirdiniz?

Bu ülkeyi keşif için çıktınız yola. 

Bir eve girdiniz. Televizyon kumandası poşetli. 

Cadde ve sokaklara çıktınız. Arabalar kaldırım üzerine çıkarılmış. 

Araçlar kaldırımı işgal ettiğinden dolayı yayalar yol üzerinden yürüyor. 

Durmak ve park etmek yasak levhasını altına araçlar park edilmiş. 

Dükkan ve evlerin önünde park yasağı olmadığı halde esnaf ve ev sahibi tarafından yola dubalar konmuş. 

Çoğu cadde ve sokaklarda cami ve okul önlerinde yaya ve okul geçidi levhası ve işaretleri konduğu halde okul ve cami önlerine araçlar yavaşlasın diye setler yapılmış. Aynı şekilde ışık bulunmayan kavşaklarda dur ve dikkatli geç uyarısını rağmen yine setler konmuş. 

Araçtaki insanlar her türlü anlaşmayı korna ile yapabiliyor. 

Pazar yerleri pazar bittikten sonra savaş alanı haline dönmüş. Esnaf ne kadar çöpü varsa pazar yerine boşaltmış. 

Araçlarda kavgada kullanılmak üzere kürek veya balta sapı bulunduruluyor. Trafikte gerginlik, bağırış ve çağırış var.

Her şeyin kuralı varsa da kural tanımazlık hakim. 

Kuralsızlık kural haline gelmiş ve kurallar çiğnenmek için var.

Kendileri pek bir şey veya kaliteli bir şey üretmediği halde belirli periyotlarla başka ülkelere ait ürünler boykot ediliyor. 

Durmadan siyaset konuşuluyor. 

Kutuplaşma var. 

Enflasyon ve hayat pahalılığı olağan ve insanlar alışmış. 

Paraları başka paralar karşısında pul olmuş. 

Demokrasi ve seçimler olduğu halde bir koltuk sahibi olan o koltukta kral gibi yaşıyor ve ölünceye kadar o koltukta kalmak için her yolu deniyorlar. 

Eleştiri kültürü yerleşmemiş. 

Eziklik diz boyu. 

Geçmişle övünme ve geçmişe küfretme rutin hale gelmiş. 

Özel otolar toplu taşıma aracı olarak kullanılıyor. Her araçta genellikle bir kişi var.

Hafta içi, mesai saatlerinde cadde, sokak, kafe, çay ocakları ve kahvehaneler her yaştan insanla dolu.

Daha neler neler...

Bilin bakalım hangi ülke burası?