Yediği Kaba Pisleyenler

Fon vurgununda ismi açıklanmayanlar içerisinde kimler var? Kamuoyu bunların isimlerini dört gözle bekliyor.

İsmi deşifre olan ve tutuklanan isimlere ve deruhte ettikleri görev ve statülerine bakınca, devletin üst tarafında kümelenmiş bazı zevatın milletin parasına çöktükleri anlaşılmaktadır.

Kimler yok ki...

Kimi, üst düzey bürokraside görev yapıyor,

Kimi, siyaset yoluyla üst kademede yer alıyor,

Kimine, fon ve borsayı takip etmek, manipülasyonu önlemek ve gereğini yerine getirme görevi verilmiş,

Kimi de iktidara yakın durup arayı iyi tutan ve iktidarla teşriki mesaisi olanlar...

Etkili, yetkili ve de sorumlu kişilerin ya kendisi ya çocuğu ya da adına iş yapan üçüncü şahısların olduğu da belirtiliyor. İsimler tek tek açıklanınca işin vahameti daha iyi anlaşılacak.

Görünen o ki hükümetin amma ehliyet ve liyakatine amma sadakatine güvenerek devletin üst kademesinde görev verdiği kişiler, kendilerini atayan iradenin iyi niyetini suiistimal ederek tevdi edilen emanete ihanet etmişler. Görevlerini yapmadıkları gibi suça bulaşmışlar, ganimet paylaşır gibi milletin parasına çökmüşler.

Yedikleri önlerinde, yemedikleri arkasında olan bu kişilerin yaptığına, halk arasında yediği kaba pislemek denir. Evet, bunlar tam anlamıyla yediği kaba pisleyenlerdir.

Ne alaka demeyin. Çünkü devlet bunlara üst düzey görev vererek iltifat etmiş; belki de görevlerinin yanında değişik kurullarda da yer açarak birkaç yerden maaş alma imkanı sunmuş, kesenin ağzını açmıştır. "Paraya tamah etmesinler, yeter ki görevlerini yapsınlar" denmiştir. Bunlar ise bırakın görev yapmayı, bu üst düzey görevlere atanma kerametini kendilerinden menkul bilmişler. "Var bizde bir keramet ve yetenek, zira biz bulunmaz Hint kumaşıyız" deyip şımarmışlar da şımarmışlar. Atayan iradeye ihanet etmeyi kendilerine vazife edinmişler.

Herkes yaptıklarıyla kendi çiğliğini ve kalitesini ortaya koyar. Özellikle makam, mevki, şöhret ve para insanın en iyi test edildiği yerlerdir. Bunlar aldıkları görevin altında kalmış ve kaybolmuş kişilerdir. Daha önce denenmemiş bu dürüstler, "İnsanoğlunun bir vadi dolusu altını olsa ikinci vadiyi ister; bunların gözünü ancak toprak doyurur" sözünün tam da muhataplarıdır.

Yaptıkları tek kelimeyle ayıptır. Ayıptan da öte hainliktir. Bir hayvan bile yediği çanağa pislemez, efendisine vefasını gösterir. Bunlar ise kendilerine güvenen iradenin önlerine koyduğu kaba pislemekten hiç içtinap etmemişler. Makam, mevki, şöhret ve para bunları insanlıktan çıkarmış. Nasılsa "bize güveniyor, bizden iyisini mi bulacak?" deyip önce tepinmişler; karınlarını ve gözlerini tıka basa doldurduktan sonra yedikleri kaba bir güzel pislemişler.

Bunların insanlıktan zerre nasipleri olsa, kendilerini buraya layık gören iradeye ihanet etmeyi akıllarının ucundan geçirmezlerdi.

Hasılı, kendilerine altın tepsi üzerinde sunulan nimeti tepen bu tiplere ne kadar kızsak yeridir. Meğer ne nankörlermiş desek, az bile söylemiş oluruz. Kendileri bilir ama ben olsam, beni kimseye nasip olmayan makamlara getiren, buralar için referans olan kişiler hatırına, yapmak istediğim haltlardan vazgeçerim. "Onların yüzüne bakamam" derim. İçimdeki kötülüğü bastırıp içimde tutarım.

Ya bu kötülük benimle beraber giderdi ya da bu haltı işleyeceksem, işlemeye karar verdiğim anda deruhte ettiğim görev ve makamdan istifa eder, yemeye karar verdiğim haltı yerdim. Para değil mi beni mutlu eden? Nasılsa para için yaşıyorum. Param gani olduktan sonra makam, mevki de neymiş! Yer, içer, hayatımı yaşarım. Vurgunun hepsini yiyemesem de çocuklarıma miras bırakırdım. Onlar ardımdan "Bırakıp giden nurlar içinde yatsın" diye dua eder dururdu. Milletin nefretini kazansam da çocuklarımın duası bana yeterdi.

Şunu da söylemeden edemeyeceğim: Basının yazıp çizdiğine göre bu fon vurgunu göstere göstere gelmiş. Sağır sultan bile duymuş fondaki manipülasyonu. Öyle anlaşılıyor ki çalanların çoğu içeriden ya da musluğa yakın olanlardan olunca bir şekilde örtbas edilmiş. Öyle ya hırsız içeriden olunca kilit tutar mı?

Şunu da söyleyeyim: Devletin üst tabakasına getirilecek kişileri; pişmiş, kendini ispatlamış ve denenmiş dürüstlerden seçmek lazım. Sonra ne kadar dürüst olursa olsun tedbiri elden bırakmamak lazımmış. Bu da kulağımıza küpe olsun.