Bir zamanlar çalışan kadın sayısı kurumlarda bir elin parmağı kadardı. Kadınların çoğu ev hanımı idi. Günümüzde ise kurumlarda ve piyasada çalışan kadın sayısı erkekleri geçti desem abartı olmaz. Bir zamanların erkek mesleği denen işlerde bile kadın çalışan çoğunlukta.
Kızlar erkeklere göre okumada daha hırslı ve gayretli. Kadın çalışanın artmasında bunun payı büyük.
Bizde okumak görev almak ve iş bulmak için olunca her okuyan çalışma yolunu seçiyor.
Erkekler eş adayı ararken çalışan eş arayışına giriyor. Böylece eve çift maaş birden giriyor. Bir eve iki maaş birden girince eşlerin ev ve araba almaları daha erken oluyor. Kirada pek kalmıyorlar.
Okuyan kız çocukları işimi bulayım, çalışan biri olayım ki karşıma iyi bir eş adayı veya dengim çıksın istiyor. Geçinirsem ne âlâ, geçinemezsem kendi paramı kendim kazanayım, ileride bir başkasına el avuç açmayayım düşüncesinde.
Kadınların çalışma alanına hızlı bir giriş yapmasıyla birlikte erkekler iş bulmada zorlanır oldu. Kimi evlere çift maaş girerken kimine tek maaş giriyor. Bazı evlere tek maaş bile girmiyor. Ekonomik yönden haneler farklılaştı. Çift maaş giren evin ekonomik durumu iyi olurken tek maaş giren hane geride kaldı.
Mesele sadece hanelerin gelir durumundan ibaret değil, kadının çalışmaya başlamasıyla birlikte nüfus artışı azalmaya başladı. Çünkü kadın çocuğa mı bakacak, işte mi çalışacak? Bu durumda evliler ya çocuk düşünmüyor ya da bir veya iki çocukla yetiniyor. Nüfusun azalmasında, istihdam daralmasının yanında, çocuğa kim, nasıl bakacak durumu en önemli sorun. Çünkü anne de çalışıyor, baba da.
Çalışan eşlerin çoğu bu sorunu büyükannelerle çözüyor. Büyükanneler bu yeni görevlerinden ne kadar mutlu, ne kadar istekli bilinmez ama bilinen bir şey var, büyükannelerin yeni işi çocuk bakıcılığı. Yani torun bakma işi.
Hasılı, büyükannelerin oğlanı, kızı çıkardım. Hepsini baş göz ettim. Bundan sonra şu ev, bu ev, şu gün, bu gün gezeceğim hesapları tutmadı.
Ne diyelim babaannelerin bu yeni işi hayırlı olsun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder