Carl Jung Felsefesi (3)

Carl Jung’un zihin üzerine yaptığı çalışmalar gösterir ki insan ne istediğini yapabilir ama neyi isteyeceğini kendi belirleyemez. İşte seni yıllarca sürecek hayal kırıklıklarından kurtaracak olan anahtar budur. Bazı insanlar seni anlayamaz. Anlamak istemedikleri için değil, gerçekten anlayamadıkları için. Onların zihinsel yapısı senin kullandığın o soyutlama seviyesini desteklemez. Sen aslında temel toplama çıkarma işlemini bile zor yapan birine ileri düzey matematik anlatmaya çalışıyorsun.

Sen düşünceleri asla yüzeysel tepkilerin ötesine geçememiş biriyle derin felsefe tartışmaya çabalıyorsun. Sen dünyayı sadece siyah ve beyaz olarak algılayan birine hayatın o ince gri tonlarını göstermeye uğraşıyorsun.

Daha iyi, daha sabırlı bir açıklama yaparak bu uçurumu kapatamazsın.

Ortada böyle bir kapasite yok. Yung’un buradaki tespiti son derece özgürleştiricidir. Biri seni anlamadığında bu senin başarısızlığın değildir.

Sen sadece onların zihinsel mimarisinin sınırlarına çarpıyorsun.

Akıllı bir insan, geçilmesi imkansız uçurumların üzerine köprü kurmaya çalışmaktan vazgeçer.

O, insanlara sadece gerçekten alabilecekleri kadarını verir ve sonra yoluna devam eder. Şunu mutlaka fark etmişsindir.

Zihinsel kapasitesi sınırlı olan insanlar, genellikle aşırı ve hatta saldırgan bir özgüven sergilerler. İçlerinde en ufak bir şüphe kırıntısı yoktur. Kendi inançlarını asla sorgulamazlar. Yanılıyor olabilecekleri ihtimalini akıllarının ucundan bile geçirmezler. Bizim kültürümüzde buna cahil cesareti denir. Bunun nedeni şudur: Şüphe duyabilmek için alternatif bakış açılarını hayal edebilmeyi ve kendi sınırlarını fark edebilmeyi sağlayan bir zeka gerekir. Bu kapasiteye sahip olmayanlar gerçek bir şüphe duygusu yaşayamazlar. Bu yüzden her şeyden %100 emindirler.

Onlara kendi inançlarıyla çelişen kapı gibi gerçekler sunarsın. Büyük bir özgüvenle reddederler.

Mantık hatalarını yüzlerine vurursun. O hataları büyük bir cesaretle görmezden gelirler. Haksız olduklarını kanıtlarsın. Bu kez iki kat daha büyük bir inatla kendi doğrularına sarılırlar. Ne kadar yetersizlerse kendilerini o kadar mükemmel sanırlar.

Carl Jung bu zihinsel körlüğü çok derin bir şekilde analiz etmiştir. Bu analiz sana çok net bir talimat verir. Saldırgan bir cehaletle asla tartışmaya girme.

Kazanamazsın. Cehaletin getirdiği o sarsılmaz özgüven hiçbir mantık okunu geçirmez bir zırh gibidir. Akıllı insan bu çatışmanın ne kadar anlamsız olduğunu bilir ve sessizce geri çekilir. Zeka, ona sahip olmayan biri için tamamen görünmezdir. Çoğu insanın fikirlerini nasıl oluşturduğuna bir bak. Gidip bilgi toplamazlar. Onları analiz edip sonra bir sonuca varmazlar.

Önce içlerinde bir duygu hissederler. Sonra zaten hissetmekte oldukları o şeyi haklı çıkarmak için bahaneler uydururlar. Korkuları, siyasi görüşlerini şekillendirir. Öfkeleri yargılarını belirler. Kendi içlerindeki güvensizlikleri, başkalarına yönelttikleri eleştirileri doğurur. Her zaman duygu öndedir.

Mantıksa sadece o duyguyu ayakta tutmak için sonradan inşa edilmiş derme çatma bir iskelettir. Sen onların bu duygusal konumlarına karşı mantıklı argümanlar sunduğunda mantığı anında reddederler. Çünkü o temelde yatan duygu hala oradadır ve değişmemiştir. Kendi inancına mantık yoluyla ulaşmamış birini mantık yoluyla o inançtan vazgeçiremezsin. Carl Jung’un felsefesi bu yanılgıyı acımasızca paramparça eder. İnsanların düşünmek adını verdikleri şeyin büyük bir kısmı aslında kulağa rasyonel gelen kelimelerle süslenmiş duygusal tepkilerden ibarettir.

Zihinsel olarak gelişmiş bir insan bunun farkındadır. O karşısındaki kişinin fikirleriyle değil duygularıyla savaştığını bilir ve duyguların mantığa yanıt vermeyeceğini çok iyi anlar. Bu yüzden akıllı insan tartışmayı tamamen bırakır. (Devam edecek)

Carl Jung Felsefesi (2)

Bugün Carl Jung’un seninle aynı seviyede düşünemeyen insanlarla nasıl iletişim kurman gerektiğine dair o derin felsefesini paylaşacağım.

Amacım seni kibirli biri yapmak değil.

Amacım sana gerçek zekanın sana söylendiğinden çok daha nadir bulunduğu bu dünyada yolunu bulabilmen için bir pusula vermek. Çünkü bu fikirleri bir kez özümsediğinde her şey değişecek. Dünyayı hiçbir illüzyona kapılmadan sadece gerçekleri görerek berrak bir zihinle adımlamaya başlayacaksın.

Hadi başlayalım. Carl Jung insanların çoğunun düşünmeye değil sadece inanmaya programlı olduğunu fark etmişti.

Çoğu insan aklın sesine değil sadece otoritenin sesine boyun eğer.

Her şey tam olarak burada başlar. İnsanların çoğu aslında düşünmez.

Sadece ezberler, tekrar eder ve kendilerine aşılananı yeniden üretirler.

Sen onlara mantıklı ve tutarlı kanıtlar sunarsın. Onlar sana ezberlenmiş sloganlarla ve kalıplaşmış mahalle ağzıyla cevap verir. Sen önlerine belgeler koyarsın. Onlar sana anlık duygusal patlamalarla karşılık verir. Sen aklını kullanırsın.

Onlar herkesin inandığı o ortak yalanlara sığınırlar. Senin argümanınla fikri bir tartışmaya girmezler. Onlar sadece hiçbir zaman sorgulamadıkları ve kendilerine dışarıdan yüklenmiş olan o ön kabulleri savunurlar. Karl Jung şunu çok iyi anlıyordu.

Düşünme yeteneğinden yoksun insanlarla muhatap olduğunda aslında entelektüel bir fikir alışverişinde bulunmuyorsun. Sadece kendi seçmedikleri ve analiz edemedikleri bir zihinsel düşünceyi körü körüne savunan biyolojik sistemleri izliyorsun.

Akıllı bir insanın yapması gereken ilk şey şudur: “Onlardan derin düşünceler beklemeyi bırak. Sadece tekrarlar bekle ve o çok kıymetli, gerçek argümanlarını yalnızca onları kavrayabilecek o nadir insanlara sakla.”

Yung’un felsefesinin özünde şu yatar: Sıradan zihin düşünemez. O sadece inanır. Sana hep zekanın sıradan bir şey olduğu, uygun şartlar sağlandığında çoğu insanın yeterince zeki olabileceği öğretildi.

Bu sadece içini rahatlatmak için uydurulmuş bir masaldır. Carl Jung’un gözlemlediği gerçek dünya ise çok başkadır. İnsanların çoğu iç güdülerinin sadece bir adım ötesinde bir bilişsel seviyede yaşar. Etkiye tepki verirler, kalabalığı takip ederler. Nedenini hiç bilmedikleri kalıpları tekrar edip dururlar.

Gerçek zeka yani soyut düşünme, mantıksal analiz ve entelektüel dürüstlük kapasitesi olağanüstü derecede nadirdir. Belki nüfusun sadece %5’i belki de çok daha azı. İnsanların kararlarını nasıl aldıklarına bir bak.

Analiz ederek değil, anlık duygularla ve sosyal baskıyla karar verirler.

İnançlarını araştırarak değil, bir gruba, bir kabileye ait olma güdüsüyle şekillendirirler. Nasıl tartıştıklarına dikkat et. Gerçeği bulmak için değil, sadece kendi tuttukları tarafı tıpkı bir futbol takımı tutar gibi savunmak için tartışırlar. Bu normaldir.

Asıl anormal olan, asıl istisna olan şey zekanın kendisidir.

Ve Carl Junk’un felsefesi, beklentilerini bu katı gerçekliğe göre ayarlamanı talep eder. Etrafın uyandırılmayı bekleyen, uyuyan dâhilerle çevrili değil.

Etrafın fabrika ayarlarıyla çalışan standart programlanmış zihinlerle dolu. (Devam edecek)

Carl Jung Felsefesi (1)

Bir arkadaş, "Zeki insanlar aptallarla nasıl iletişim kurar" başlığı verilen 32 dakikalık bir Youtube videosu göndermiş. Video Carl Yung felsefesini anlatıyor.

Fırsatını bulup videoyu dinledim. Carl Yung toplulukları iyi analiz etmiş, hayatın içinden tespitlerde bulunmuş. Çoğumuzun düşünüp ifade edemediğini bir güzel ortaya koymuş. Sadece tespitleri ortaya koymakla kalmamış, aynı zamanda nasıl davranılacağına dair de yol göstermiş.

Carl Yung felsefesi hakkında derli toplu bilgi sahibi olmak için videoyu dinlemeyi meraklısına öneririm. Bilgi sahibi olmak için en güzeli videoyu dinlemek ise de video dinlemeyenler için bu felsefeyi yazıya dökmek suretiyle kayda geçmek istedim. Dinlemek güzel ise de dinlenileni yazıya dökmek mesele. Bunun için de bir arkadaştan destek istedim. Videoyu gönderdim. Yazıya dökülmüş halini bana gönderdi. Birkaç yanlış dışında konuşma güzelce yazıya aktarılmış. Gördüğüm yanlışları düzelttim. Yazım ve imla kurallarını gözden geçirdim. Satırlar düzenli değildi, onları düzelttim.

Yarım saatlik konuşma çok sayfa tuttuğu için yazı bütünlüğünü bozmayacak ve birer sayfayı geçmeyecek şekilde konuşmayı böldüm. Carl Yung Felsefesini beş bölüm olarak paylaşmak istiyorum.

Konuşmaya geçmeden önce bilmeyenler için Carl Jung hakkında kısaca bilgi vermek isterim.

1875-1961 yıllarında yaşamış olan Carl Jung, analitik psikolojinin kurucusu olan İsviçreli psikiyatr ve düşünürdür. Freud ile çalıştıktan sonra kendi yolunu çizmiş, kolektif bilinçdışı, arketipler, bireyselleşme süreci, içe dönük/dışa dönük kişilik tipleri gibi kavramlarla insan ruhunu derinlemesine incelemiştir. (Wikipedia)

Bundan sonrası yazılar daha doğrusu konuşmalar, Carl Jung felsefesini anlatan kişiye ait alıntılar:

"Anlattıklarını bir türlü kavrayamayan biriyle iletişim kurmak zorunda kaldığın oldu mu hiç? Sorun senin kendini ifade edememen değil, karşındaki insanın temelden bir kavrama yeteneğine sahip olmamasıdır. Konuyu basitleştirirsin. Günlük hayattan örnekler verirsin. Farklı yollar denersin. Karşındaki başını sallar. Sana hak verir. İlgileniyormuş gibi görünür.

Ama sadece birkaç saniye sonra aslında hiçbir şey anlamadığı ortaya çıkar.

Ya da belki birinin inatla aynı bariz hatayı tekrar tekrar yaptığına, inkar edilemez gerçekleri görmezden geldiğine, mantıklı argümanları elinin tersiyle itip her zaman duygularını mantığına tercih ettiğine defalarca şahit olmuşsundur.

Ve kendi kendine sorarsın. Böyle bir şey nasıl mümkün olabilir?

İşte Carl Jung insan zekası hakkında tam olarak bunu fark etmişti.

İnsanların çok büyük bir kısmı, umut ettiğin o seviyenin çok daha altında bir bilinç düzeyinde işlev görür.

Bu onların kötü niyetli olmalarından değil, bilişsel kapasitelerinde yatan çok temel sınırlamalardan kaynaklanır.

Ve sen bu gerçeği kabul ettiğin an kendi beklentilerin ile onların sınırları arasındaki o uçurumda acı çekmeyi bırakırsın. Carl Jung, insan zihninin karanlık köşelerini ve kitlesel akılsızlığı 10 yıllar boyunca tüm yönleriyle inceledi.

Keşiflerini hiçbir teselli edici cümleye sığınmadan, kimseye şirin görünmeye çalışmadan ve sadece biraz daha çabalarsa herkesin eleştirel düşünebileceği yalanına inanmadan, acımasız bir dürüstlükle kayda geçirdi. Ortada sadece zekanın doğası ve onun ne kadar nadir bulunduğuna dair rahatsız edici bir gerçek vardı. (Devam edecek)