Fakirliğime üzülürdüm hep
Niye fakirim ben derdim
Ne zaman düze çıkacağım
Bitmeyecek mi benim bu derdim
Ne zaman ki bir derin hoca çıktı
Dedi zenginden 500 yıl önce
Gireceksin cennete
İşte o zaman içimin yağları eridi
Hemen arkaya yaslandım
İyi ki fakirim dedim
Dile kolay bir 500 yıl
Bekleyemezdim çünkü
Meğerse zenginlik başa belaymış
Bekleyecekler şimdi 500 yıl
Acımaya başladım şimdiden
O kelli felli zenginlere.
Pazara gideceğim ama hiç pazar tecrübem yok. Nasıl
alışveriş yapılır, kimden alınır, bilmiyorum.
Tam adamına geldin. Düş peşime. Nasıl ve kimden alışveriş
yapacağını sana göstereyim.
Zahmet olacak.
Pazara girer girmez hemen alışverişe başlama. Şöyle o
değilden pazarı bir dolaş. Hem alacağın ürünleri gör hem de fiyatlarını. Bazı
ürünlerin fiyatları yazılıdır. Çoğunda fiyat olmaz. Gözüne kestirdiğin
ürünlerin fiyatını sor.
Tezgahın önündeki teşhir ürünüyle yetinme. Gözün tezgahın
arkasına da göz gezdirsin.
Ürün çok iyi görünüyor, albeni diyor, fiyat da diğer
tezgahlardan ucuz ise o ürünü tercih etme.
Poşeti uzatıp al kendin seç diyen esnafı tercih et.
Ürününü seçtireni fazla bulamazsın. Çünkü çoğu seçtirmez.
Kendi doldurur. Böyle birinden almadan önce bir başkasının alışveriş yapmasını
izle. Şayet doldurduğu poşeti bağlıyorsa, uzaklaş ondan.
Niye ki?
Çünkü poşet bağlanmışsa, bil ki çürük çarıkları
doldurmuştur poşete.
Başka?
Bağırıp çağıran, kafa şişiren ve sana zorla satmaya çalışan
pazarcıdan da alışveriş yapma. Malını tezgahına koymuş, efendice müşteri
bekleyeni tercih et.
En ucuz maldan ve çok pahalı olandan alma. Ortasını bulmaya
çalış.
Pazarda bir ürün çoğu esnafa yoksa bil ki fiyat fahiştir. O
hafta o üründen mahrum olmayı dene.
İlk alışverişini yaptığın zaman beğenmediğin bazı alışverişlerin
olacaktır. Bunları da her hafta telafi ederek en iyi ürünü ve satanı
bulacaksın. Dikkat edeceğin, hangi ürünü nereden ve kimden aldığın olmalıdır.
Sana temizinden veren esnafa git. Zamanla birbirinize aşina olacaksınız ve
gözün kapalı alışveriş yapmaya başlayacaksın. Bu esnaftan almaya devam et. Böylece
Pazar kabusun sona erer.
Yalnız yine de dikkatli ol. Çünkü bu şekil güvene dayalı ilişkiler bir müddet sonra yozlaşmaya başlar. Böyle durumlar için mutlaka ikinci, üçüncü alternatifin olsun.
Ellah Ellah!
Fakir bir Erzurumlu bir
ramazan günü öğle namazını kılmak için abdestini alır, caminin yolunu
tutar.
Namaza daha vakit var.
Caminin önündeki banka oturur. Az sonra yanına biri gelir.
Her ikisi de ezanı
beklemeye koyulur.
Sonraki gelen elini
cebine atar. Cebinden bir deste dolar çıkarır. Tek tek saydıktan sonra
çıkardığı cebine dolarları koyar.
Sonra elini diğer cebine
atar. Oradan da çokça avro çıkarır. Bunları da tek tek sayıp diğer cebine koyar.
Sonra elini arka cebine
atar. Oradan da Türk lirası çıkartıp saydıkça sayar.
Cebindeki envaiçeşit tüm
paraları bu şekilde saydıktan sonra arkaya yaslanır. Eline aldığı tespih ile
iki defa Ellah Ellah deyince, tüm bu olup bitenleri izleyen fakir Erzurumlu, eliyle
yukarıyı işaret ederek "Ver ver. Daha adını söylemeyi bile bilmiyor"
der ve okunmaya başlayan ezanla birlikte namaz kılmak için camiye geçer. Ardından
da cebi para dolu Erzurumlu girer.
Fakir Erzurumlu, camiye
gelen herkesle beraber cemaatle namazını kılmıştır. Allah kabul etsin. Yalnız garibim
Erzurumlu namaza ne derece kendini verebilmiştir? Namazda iken gözünün önüne paralar
gelmiş midir? Vay be bu nasıl dünya, adaletin bu mu dünya demiş midir? Acaba ben
de Allah yerine Ellah desem, cebim para dolar mı demiş midir bilinmez.
Fakirlik sadece bu Erzurumlu vatandaşın derdi değil. Bu toplumun
çoğunun başının belası. Allah bazılarına yürü ya kulum dese de fakirler analarından
doğduğu andan itibaren çalışmaya başlasalar da hep geçim sıkıntısı çekerler, kıt
kanaat geçinirler. Adeta sürünürler.
Bu Erzurumlu ve diğer fakirler
geçim derdi içinde iken ve ne olacak bizim halimiz böyle derken bereket, imdatlarına
Cübbeli yetişti. Cübbeli’ye göre fakirler, bu dünyada yine fakirlik çekecekler ama
hiç üzülmesinler, öbür dünyada yaşayacaklar. Müjdeler olsun tüm fakirlere. Çünkü
fakirler caminin önünde para sayan zengin dahil tüm diğer zenginlerden beş yüz yıl
önce cennete girecekler. Bundan sonrasını fakirlerden 500 yıl sonra cennete girecek
zenginler düşünsün.
Cübbeli’nin verdiği bu müjdeyi bu fakir Erzurumlu daha önce bilseydi, yanında para sayan zengine hiç gıpta etmez, ağzının suyunu akıtmazdı. Hatta o para sayarken kıkır kıkır gülerdi. Daha bu gülüşüm ne, son gülen iyi güler, sen say ve ardından Ellah demeye devam et. Sizin paranız ve Ellah’ınız varsa, bizim paramız yok ama Allah’ımız var derdi.
