Okul isimleri

Ülkemizde yöreye uygun, yöreyi hatırlatır türünden isim vermekten ziyade çoğu zaman başka mülahazalarla yeni isimler verilmektedir. Genelde siyasi amaç güdülerek verilen bu isimler daha sonra farklı bir siyasi parti yönetime egemen olduğu zaman yeniden değiştirilmektedir.

İsim verme konusunda en talihsiz kurumların başında  okullarımız gelmektedir. Bazı okullarımızın isimleri değişe değişe isim çöplüğü haline geldi. Karatay Terminalinin karşısında şimdilerde İl Milli Eğitim Müdürlüğü olarak kullanılan bina eski bir okuldur. İlk açıldığı 1926 yılından itibaren okula verilen isimler: Hakimiyeti Milliye İlkokulu, Devrim Ortaokulu, Hakimiyeti Milliye Devrim İÖO, İnkılap İÖO, Mehmet Akif Ersoy İÖO, 23 Nisan Egemenlik İÖO. Görüldüğü gibi 1926 dan beri okula 6 defa isim verilmiştir. 

Son yıllarda okul isim değişikliği artarak devam etmektedir. Çoğu okulun binası eski bina olduğundan  ya da yeterli gelmediğinden  yeniden yapılmasına ihtiyaç duyulmaktadır. Yeni okul yapımında devlet çoğu zaman hayırseverlerin kapısını çalmaktadır. Kimi arsasını veriyor, kimi binasını yapıyor. Yapılan yeni binaya hayırseverin kendisi, eşi ya da anne-babasının ismi verilmektedir. Okul isimleri de uzadıkça uzamaktadır. Okulun ismi uzun olunca çoğu zaman doğru dürüst ifade edilememektedir. Hayırseverlerimiz sağ olsunlar eğitim ve öğretime bu şekilde destek olabiliyor. Bunun sonucunda da imzalanan protokol gereği okula ismi verilmektedir. İsimlerin bir kısmı hak ederek verilirken bir kısmı da hak etmeden veriliyor.

Lisede görev yaparken bir başka okulun ek binasında geçici olarak eğitim ve öğretim yapıyorduk.  3-4 vereseli bir hayırseverin bağışladığı 5.104 metre karelik arsa üzerine İl Milli Eğitim yetkilileri tarafından hayırseverin anne-babasının isminin verilmesi kararlaştırılır. Çift isimli soyadıyla birlikte. Ortaöğretim Genel Müdürlüğü lise yapımında 10.000 metre karenin altındaki yerlere bina yapılamayacağı görüşünü belirtmesiyle birlikte İlçe Belediye Başkanı, okul yapımı için hazine arazisinden 10.000 metre karelik bir arsa tahsisi yaptı. Arazinin üzerine devlet 5 katlı büyük ve donanımlı bir bina yaptı kendi bütçesinden. Hayırseverin bağışladığı arsa üzerine yapılmamasına rağmen protokol gereği 8+6+5+7= 26 harfli bir okul ismi çıktı ortaya.

Protokolde imzası bulunan hayırseverin kapısını çaldım. Yaptıklarınızdan dolayı teşekkür ederim. Sizin ve anne-babanızın isim ve fotoğraflarını okulun girişinde uygun yerde sergileyelim. Okulun ismi sade olsun” dedim. Hayırsever, “Babamın adını çıkarabiliriz” dedi. Sonra diğer yetkililerin makamına çıktım. “Hocam, okulun adını niye değiştirdiniz” diye. “Anlamlı bağış bu” dedi. Bunun neresi anlamlı bağış hocam, hayırsever fabrikatör, verdiği arazi vereseli bir arazi, üstelik verdiği yere de yapılmadı bina. Devlet bu binaya trilyon harcadı, kendisi yapsa tamam dedim. Yetkili, ‘Anlamlı bağış’ da ısrarlıydı. Hocam, hayırseverin bağışladığı arsanın bedeli ilçede ne kadar biliyor musunuz dedim. “Hayır” dedi. 30.000 TL’ye alınır deyince, “Yapma ya, sen daha önce niye gelmedin” dedi. Ardından, benim protokolden yeni haberim oldu. Eğer böyle ise ben size 10.000 metre kare bir arsa bulayım, okula benim adımı verin dedim. “Tamam, bul gel” dedi. Ayrıldım. Konuşmamı garip bulmuş olmalı ki, bir başka yerde benden dert yanmış. Mevzuu dinleyenlerden biri de “Hocam adam haklı değil mi” deyince, “Valla haklı” demiş. Hasılı hayırseverin vereseli arazisinin üzerine yapılmayan ve devletin yüklü para harcadığı binaya isimleri verildi maalesef. İşin garibi verilen isimler bir daha değişmemek üzere veriliyor. Bina yıkılıp yeniden yapılsa da isim aynı kalıyor. Benim anlattığım bir örnek. Daha niceleri vardır bu şekilde.

Okulların ismi çok kolay değişmemeli, hayırseverin ismi verilecekse sade olmasına, hatta sadece soyadı verilecek şekilde düzenleme yapılmalıdır. Uzun isimlerin hem söylenişi zor, hem de yazışmalarda uzun yer kaplamaktadır. Ayrıca isim değişikliğinden dolayı okulun flaması, mührü, tabelaları da değişmek zorunda kalıyor. Okulu çıplak vaziyette teslim alan okul müdürü de bahçeyi düzenleteceğim, flama, mührü değiştireceğim diye bir taraftan belediyelerle diğer taraftan da maddi kaynak bulmak için uğraşsın dursun.

Okul yapımında hayırseverlerden faydalanalım. Hayırseverler de yaptığı hayırdan dolayı  balık bilsin diyeceğine Hâlık bilsin düşüncesi içerisinde olmalıdır. 06/05/2016

Boşanmalar

Boşanmalar aldı başını gidiyor. Birçok çift evlenir evlenmez soluğu ayrılmak için mahkemede alıyor. Toplumun temel taşı olarak kabul edilir aile biliyorsunuz. Bu gidiş nereye gidecek? Son yıllarda ayrılmalardaki bu artışı neye bağlamak lazım? 

Şimdi evlenenlerin çoğu evleneceği eş adayını kendisi bulmasına, görücü usulü ile evlenenlerin sayısı iyice azalmasına rağmen evlilikler bir türlü rayında gitmiyor. Ayrılanlarda eğer bir de çocuk varsa vay halimize. Bu durumda  ne anne rahat eder, ne baba, ne çocuk, ne de tarafların ebeveynleri. Çoğu zaman çocuk orta yerde kalıyor. İstisnaları vardır ama her orta yerde kalan, parçalanmış aile çocuğu toplumun temeline konmuş bir dinamittir. Boşananların sayısı arttıkça evlenmeyenlerin sayısı da artmaktadır. Acaba benim de geçimim olmaz mı diye. Kimi de başımı bağlamayayım diye evlenmiyor, kimi aday aramada çok seçici davranıyor. Koyduğu prensipler çerçevesinde kılı kırk yarıp aday arıyor. Bir türlü istediği nasip karşısına çıkmıyor. Hasılı  evlenemeyen bir pişman evlenen bin pişman. Sorun eşlerin çalışması diyeceğim ama bakıyorum bu mesele eşi çalışmayanlarda da yaygınlaştı.

Her evlenen boşanmak için evlenmez. Ayrılıklarda vardır mutlaka bir sebep. Ayrılanları da kesinlikle ayıplamıyorum. Kimin başına ne zaman ne geleceği bilinmez. Ne zaman parçalanmış bir aile görsem yüreğim paralanır.  Bir evde büyümüş kardeşler bile çoğu zaman anlaşamazken farklı ev ve kültürlerde yetişenlerin bir araya gelmesiyle kurulan evliliklerde de anlaşmazlıklar ortaya çıkabiliyor. İki insanın, iki can taşıyan varlığın bir araya gelmesiyle sıkıntılar başlar. Yani insanın olduğu yerde sıkıntı olur. Önemli olan sıkıntıyı, problemi çözmeye çalışmak lazım. En ufak bir şeyde çat kapı gidilirse iki insanı bir arada tutamazsınız.

Her ailenin, her boşanmanın kendine özgü sebepleri vardır. Bildiğiniz gibi sosyal olaylarda tek sebep olmaz. Burada bu konuyu ele almaya çalışacağım.  Sanırım evliliklerde çok beklenti içerisine giriyoruz. Beklentilerimiz karşılanmayınca sıkıntılar başlıyor. Kız ailesindeki aşırı korumacılık, oğlanın ailesindeki oğlan elden gidiyor endişesi, kadının sosyal güvencesinin olması, eşlerin birbirini anlamadığı konularda asgari müştereklerde anlaşacakları yerde birbirlerini düzeltmeye çalışmaları, eşlerin birbirini aldatması, birbirine şiddet uygulaması, heveslerini çabuk almaları, aradaki problemi çözecekleri, birbirlerini yatıştıracakları  yerde eş ailelerinin yangına körükle gitmesi, üçüncü şahısların laf getirip götürmeleri, dert ortaklarının akıl vermesi... gibi nedenler sayılabilir. Hangi neden olursa olsun adı: şiddetli geçimsizliktir.

Bir evlilik kolay kurulmaz. İki ayrı doku bir araya geliyor. Birbirlerine şans ve zaman vermelidirler. Hele çocuk olmuşsa birinci öncelikleri çocuk olmalıdır. Mademki çocuk bizim her şeyimizdir. Çocuk: “Ben bu dünyaya gelir gelmez dert dinlemeye mi geldim, madem ayrılacaksınız benden ne istediniz” dese aile ne cevap verecek merak ediyorum. Aslında her şeyde olduğu gibi bu konularda da iletişim yolu açık tutulsa meselelerin büyük bir çoğunluğu çözülebilir. Her şeyde olduğu gibi bu konuda fevri davranmamak lazım, sabırlı olmak gerek.  Ayrıldığı zaman eşlerin sorunu bitiyor mu? Bitecek mi? Taraflar mutlaka bunu da düşünmeli. İki tarafın anne babası bir araya gelerek  evlenen çiftleri bir arada tutmak için çaba sarf etmelidirler. Evliliğin devamında sorun çözmek için haklı-haksız aranmaz. Taraf tutulmaz. Eğer illa taraf tutulacaksa kızın ailesi damadı, oğlanın ailesi de gelini tutmalı, herkes kendi çocuğuna kızmalıdır. Kavga gürültülerde yangına körükle gidilmemeli, “Efendim, sanırım bir yanlış anlama var, şunu kastetmiştir” denmeli. Asla laf taşınmamalı. Çiftler iki tarafın anne babasına daha sık gelip gitmeli. Aileler çocuklarını uzaktan izlemeli, sıkıntı hissettikleri zaman dünürler bir araya gelip, “Dünür, ben şöyle bir durum seziyorum, senin izlenimin nasıl, bu konuda ne yapabiliriz” şeklinde istişareye açık olmalıdır.

Eşler ayrılmayı düşünmeden önce kendi anne babalarının yılların birlikteliğini örnek almalı, doğan çocuklarını düşünmelidirler. Hiçbir anne babanın çocuğunun boynunu bükmeye hakkı yoktur. 06/05/2016

Suçu Rüyasına Girmek

Beraber okuduğu arkadaşlarının makam sahibi olduğunu görünce, yine arkadaşlarından olan baş makama çıkar.

Bir görev de kendisine tevdi edilmesini ister. Baş kadı, "Boş yer yok" der.

Sonra yine gider falan ilin kadılığı boş, beni oraya ata diye. Orası sana göre değil, burası sana göre değil diye epey bir zaman oyalar. 

Yine bir gün gider Bağdat kadılığı boş, beni oraya ata diye istekte bulunur.

Arkadaşı, orası sana göre değil deyince, orası bana göre değil, burası bana göre değil. Ben ne zaman atanacağım diye serzenişte bulunur.

Arkadaşı, dostum Bağdat Valisi ile anlaşamazsın. Cins, garip biri der demez: "Mübarek ben herkesle geçinirim. Hatta valiyle bile" deyince. Bağdat kadılığına ataması yapılır. 

Kadı'nın göreve başlamasıyla dönmesi bir olur.

-Halbuki ne de çok istemişti Bağdat kadılığını.

Arkadaşı, baş kadının huzuruna çıkar. Arkadaşı ne oldu, ben sana valiyle anlaşamazsın demedim mi der.

Müstafi kadı anlatmaya başlar:

"Efendim sabah göreve başlamak için Bağdat’a gittiğimde, yollarda idam sehpalarında asılmış insanlar gördüm. Geçtim makamıma oturdum.

Az sonra vali geldi, idam sehpalarına ve idam edilmiş olanları gördün mü diye sordu. Gördüm dedim. Ne dersin bu konuda dedi. Ben de suçları vardır dedim. Vali bana, "Onların suçları benim rüyama girmeleridir, başka da suçları yok" deyince tası-tarağı toplayıp geri döndüm.

Arkadaşı, ben sana valiyle geçinemezsin demedim mi diye sorar. Adam, "Efendim, ben herkesle, hatta valiyle de geçinirim. Ama adamın rüyasına girmeme gibi bir şansım yok. Bir gün adamın rüyasına girip idam sehpasında kelleyi verebilirim. İşte bu yüzden geri geldim cevabı verir.