Kim, kimi mahcup eder ve yarı yolda bırakır?
Kim, kimi hayal kırıklığına uğratır?
Bu sorulara cevap bulmaya çalışacağım.
En güvendiğimiz, kefil olduğumuz insanlar bizi mahcup eder ve hayal kırıklığına uğratır. Kişiye en büyük zararı açık çek verdiği ve koruduğu insanlar verir.
Ehliyet ve liyakati değil de sadakatı öncelersek,
Bir yeri, kuruma ve işe, birbirini denetleyecek şekilde değil de aynı zihniyete sahip insanlarla doldurursak,
Bizden nasılsa, zarar gelmez, başkasına güvenemem düşüncesiyle görev verilen insanları takip etmezsek, tedbir almazsak, gerekli müeyyide uygulanmazsa, en ufak bir şayiada hesap sorma yerine koruma yoluna gidersek,
İş ve görev verdiğimiz insana sorumluluk, yetki ve inisiyatif alma yetkisi vermezsek,
Test etmeden iş, yetki ve sorumluluk verirsek,
İyice pişmeden merdivenleri hızla tırmandırırsak,
Küpe girmeden sirke olsun istersek,
Kişiliği oturmuş kişiler yerine; okul, kılık kıyafet, giyim-kuşam, zihniyet, ahbap-çavuş yollarını tercih edersek,
Daha olgunlaşmadan, hayatın cenderesinden geçmeden, tecrübesizleri ve denenmemişleri vitrine koyarsak,
Daha evini yönetemeyen, işini kurmamış kişileri kısa yoldan zirveye taşısak...
Genelleme yapmak istemem. Elbette istisnalar vardır ama bir yeri hak etmeden getirdiğimiz niceleri ben neymişim. Demek ki var bende bir yetenek deyip kendini bir şey sanmaya başlıyor.. Ondan sonra da bulunduğu yere hizmetten ziyade o yerin imkanlarını kendine akıtmaya çalışıyor. Tüm bunları alenen değil, gizli kapaklı yapıyor. Biz farkına vardığımız zaman iş işten geçmiş olabiliyor. Çünkü nasılsa kendisini oraya getirenlerin kendine güvenleri tam. Güven varsa orada ihmal, suistimal eksik olmaz.
Elbette güven esastır ama tedbir güvenden önce gelir.
Hayal kırıklığına uğramak istemiyorsak kılı kırk yarmak gerekir. Güvenelim ama tedbiri elden bırakmayalım. İç ve dış denetimi ihmal etmeyelim. Güvenip getirdiğimiz kişi bizi hayal kırıklığına uğratmışsa, bizi mahcup etmişse, onları kendi elimizle adalete teslim edelim. En ağır cezayı alması için gerekirse davaya müdahil olalım. Bir yere getirdiğimiz kişilerin gelir giderini takip edelim. Anormal artış varsa hesap soralım. Sağır sultan duyduktan sonra harekete geçmeyelim. Asla sümen altı etmeyelim.
Görev ve yetkiyi test edilmiş ve pişmiş dürüstlere verelim. Çünkü test edilmemiş dürüstler sadece altını oyar.
Unutmayalım ki insan oğlu çiğ süt emmiştir, nisyan ile malüldür. Her insanın zayıf noktası vardır. Suç işleyen, oğlumuz, kızımız, partilimiz, bürokratımız olabilir. Unutmayalım ki suç bireyseldir. Kişiyi bağlar. Cezası da adalete teslimdir. Böyle değil de sümen altı edersek, korumaya kalkarsak bu da bizim zayıf yönümüz olur ki suçluyu korumak o suça ortak olmak demektir. Bu durumda suç bireysellikten çıkar, bize de sirayet eder.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder