Sıra dışı bir başarı hikayesi

Bölümünü birincilikle bitiren bir öğrencinin “Mezuniyet töreninde ağlatan konuşması” haberi veriliyordu gazetelerde. Başlığı okuduktan sonra içeriğine bakmadım. Çünkü bölüm birincilerinin yaptığı konuşmalar  sıradan bir konuşma olurdu genelde.

Bugün sanal alemde bir arkadaşım bu kızın mezuniyet konuşmasının videosunu paylaşmış. O değilden açıp dinledim ve seyrettim. 25 dakika süren konuşmasını ikinci defa  tekrar dinledim, hem de sıkılmadan. Haberlerde geçen 'Ağlatan konuşma' sözü abartı değilmiş gerçekten. Duygulandım ve doluksudum. Sanki kendi çocuğum göstermişti bu başarıyı. Çocuğum 2005 OKS'de Türkiye 345.si, 2009 ÖSYS'de 122.si, 2012 YGS'de Türkiye 15.si olmuştu, bu kadar duygulanmamıştım.

Her başarıya şapka çıkarırım ama bu kızımızın başarısı sıra dışı bir başarı: Sonradan mühtedi olan tıpçı bir anne ile babanın kızı. Aynı zamanda karateci. Avrupa Şampiyonası ikinciliği kazanmış, 10 yıldır okul ve sporu birlikte yürütürken 2007 yılında 14 yaşındayken  Sivas'ta Milli takım seçmelerine katılan kızımız başörtüsünden dolayı disiplin cezası alarak elenmiş ve Milli Takım serüvenine noktayı koymuş... Başörtülü olarak liseye de devam edemeyeceğini anlayan kızımız Açık Lise yoluyla liseyi bitirme yolunu seçer. 4 yıl sonunda hem liseyi açıktan bitirir, hem de Kur'an-ı Kerim’i baştan sona hatmederek hafızlık belgesini alır. İstanbul Şehir Üniversitesi Psikoloji bölümünü birincilikle bitirir. Tören konuşmasında diğer başarılarını da kızımız bir bir sıralar.

Türkiye her sene nice birinciler gördü ne var bunda diyebilirsiniz. Doğrudur, her sene çok birinciler görürüz. Kızımızın başarısını farklı  kılan ise okulunu açıktan okuması, aynı zamanda sporcu  olması. Türkiye derecesi yapan diğer çocuklarımıza bir göz atarsak genelinin sporla ilgisinin olmadığı göze çarpar.  Bizde sporda başarılı olanlar genelde derslerde pek başarı gösteremezler. Derslerde başarılı olanların da sporla pek bir ilgisi olmaz. Başörtüsünden dolayı hem spor hem de okul hayatını örgün olarak devam ettiremeyen kızımızın azim ve gayreti takdire şayan. Yine bizde açıktan okumayı seçenlerin çoğu toto oynayarak okulunu uzatmalı bitirir. Bu kızımız üstüne üstlük bir de Kur'an-ı hıfzetmiş. Dile kolay ezberlenen sayfa 606 sayfa. Pes etmemiş. İçine kapanıp mazeret üretmemiş, didinmiş ve güzel bir bölümü birincilikle bitirerek başarısını taçlandırmış. Ne diyelim helal olsun. Başarısında ona destek olan aile efradını da tebrik etmek lazım. Onun mücadele azmi diğer çocuklarımıza örnek olsun.

Sanırım aile araştırarak İslam’ı seçmiş, 28 Şubat döneminde başörtüsü imtihanı yaşayarak mağdur olmuş. Mücadelenin içerisinde asker dedeler de var. Öğrendikleri dini de tavizsiz yaşama azmini göstermişler. Doğuştan Müslüman olan bizlerden daha samimiler anlaşılan. Hep: "Biz, içinde doğum büyüdüğümüz ve yaşamaya çalıştığımız İslam'ı gerçek anlamda bilmiyoruz. Bilmediğimiz gibi doğru dürüst yaşamıyoruz. Yaşadığımız İslam'dan da zevk almıyoruz. Keşke  önce gayri müslim bir ailede doğup İslam’ı araştırarak  seçsek İslam'ın kıymetini daha iyi anlarız" derdim. Bu aile bunun en güzel örneği gerçekten. Nerede sıra dışı bir başarı görmüşsem hep önüne engel konanların başarısı karşıma çıkıyor. Demek ki, insanlar bir kapıyı kapatırsa Allah başka kapılar açıyordu. Yeter ki pes etmesin insanımız. Ümitsizliğe kapılıp içlerine kapanmasın, hayata küsmesin.

Bu kızımız: Saliha Büşra SELMAN. Kendinden emin bir şekilde, öz güven sahibi olarak vakur duruşuyla yaptığı sıra dışı konuşmayı alkışlıyorum...Allah yolunu açık etsin… 13/06/2016

En büyük kaza

Adamın işi varmış, Ankara'ya gidiyormuş, tam uçağa binerken kulağında bir
ses:

"-Binme, bu uçak düşecek...
"Dönmüş, bakmış, kimse yok, ama içine de bir kurt düşmüş, binmemiş...

İkinci uçağı beklerken kara haber ulaşmış:

"-Uçak düştü kurtulan olmadı...

"Koşmuş Haydarpaşa'ya, bilet almış, tam trene binecek, aynı ses kulağında;

"-Binme bu trene, raydan çıkacak..."Dönmüş, bakmış yine kimse yok,
trene binmemiş, gelmiş eve...

Sabah gazeteyi açınca tüyleri ürpermiş;

"-Tren Eskişehir'de raydan çıktı, şu kadar ölü, şu kadar yaralı...

"Koşup otobüse bilet almış, tam binerken yine o ses;

"-Freni patlayacak..."Dönmüş yine kimse yok...

Dayanamamış, bağırmış:

-Sen kimsin yahu?...

"-Ben senin altıncı hissinim..
.
"Adam iyice kızmış:

-Ulan evlenirken neredeydin?...

"O ses yine dalgalanarak söylenmiş;

"-Büyük kazalara karışmıyoruz..."

Mehmet CÖMERT'den

Bu yaptığını sakın başka yerde anlatma!

Çölde yaşayan zengin ve muktedir bir kabile reisinin dillere destan, eşi az bulunur bir atı varmış. Günün birinde kabile reisi, çok sevdiği bu atına atlayarak çöle tek başına gezmeye çıkmış. Hayli zaman at koşturduktan sonra dönmek üzere iken uzaklarda bir kımıltı dikkatini çekmiş. Bir insan yerde yatıyor. Belli ki ölmek üzere olan yardıma muhtaç bir hasta.

Atından inerek yerdeki adama yardıma gitmiş. Hâlâ nefes aldığını görünce sevinip atının terkisinden su kırbası almak üzere iken yerdeki mecalsiz ve hasta adamı, o herkesten kıskandığı değerli atının üzerinde görünce şaşırıvermiş. Adam atı topuklayıp erişilemeyecek kadar uzaklaştıktan sonra geriye dönüp alay edercesine bakmış atın sahibine. Fakat bir gariplik var. Atın sahibi ağlamanın dışında herhangi bir tepki vermez.

“Zoruna gitti de ondan ağlıyorsun, değil mi? Sen ki bu atı kendi gözünden, evladından bile kıskanırdın ama bak, aklım ve çevikliğim sayesinde bu at şimdi benim oldu. Bu yüzden ne kadar ağlasan yeridir” demiş hırsız.

Atın sahibi ise “Ey hırsız, atımı çok sevdiğim doğrudur. Elimden alman elbette gücüme gitti. Üzülmeye üzüldüm fakat atımın elden gittiğine ağlamıyorum” deyince “Kadınlar gibi ya niye ağlıyorsun” der.

“Benim ağlamamın sebebi şudur: Bu haber yarın etrafta duyulduğunda, senin nasıl bir hile ile atımı elimden alıp kaçtığın, dilden dile dolaştığında, bundan sonra çölde hiç kimse, ölmek üzere olan gerçek bir ihtiyaç sahibine bir damla su vermeye çekinecektir. Üzüntüm bundan. Ne olur, bu yaptığını kimseye anlatma, olmaz mı?” şeklinde cevap verir. Bu cevap karşısında hırsız yaptığına pişman olur ve atı geri verir.