İnsanın önüne fırsatlar çıkar. Fırsatları değerlendirenlerin önü açıktır.
Fırsatları değerlendirmeyenlerin dünü pişmanlıktır.
Bugünden bakıp dününü pişmanlık olarak görenler, bugünü fırsat bilip değerlendirmezse, yarın olduğunda, dün olan bugünün de pişmanlık olduğunu göreceklerdir.
Dünü hep pişmanlıkla geçenlerin yarınları da pişmanlık olmaya gebedir. Böyle kimselere, ömrü pişman olmakla geçecek dense yeridir.
Aslında her pişmanlık bir öz eleştiridir. Kişinin kendisiyle, yaptıklarıyla ve yapmadıklarıyla yüzleşmesidir. Yalnız yüzleşme amasız ve fakatsız yapılmalıdır. Çünkü her ama ve fakat bahane üretmektir. Bu da gerçekle yüzleşmekten kaçınmak demektir.
Değerlendirmediği her gününün pişmanlık olduğunu bildiği halde öz eleştiriye yanaşmayanlar gerçeklerle yüzleşmekten kaçınıyorlar.
Fakat gel gör ki korkunun ecele faydası yok. Kaç kaç kaç... Nereye kadar? Çünkü dün, bugün, yarın, bu yıl, şu yıl derken yıllar bir bir geride kalıyor. Ömürden yıllar gidiyor. Çünkü geçen geçmiştir. Geriye gelmez ve son pişmanlık da fayda vermez.
Kim ki bugün, dün ve dünleri değerlendiremediğine hayıflanır, kendine yeni bir yol haritası çizer ve hiç oyalanmadan ertesi gün devreye sokarsa geleceğini kurtarır.
Hedef ve plan çizmeden, gününü gün edenler ne yediklerinden zevk alır ne de içtiklerinden. Kendilerini oyalayacak bir meşgale bulurlar. Bilsinler ki bu meşgale de pişmanlıktır.
Hayatı pişmanlıkla geçenin zararı sadece kendisine olsa, ne hali varsa görsün. Kendi düşen ağlamaz dersin. Zararı aynı zamanda ailesinedir. Çünkü bu aymazlığın ceremesini ailesi derinden çeker.
Ailesine derin bir iç çektirmek istemeyen, bugünden yarınların planlamasını yapmalıdır.
Hülasa, dünü ve bugünü pişmanlık olanların ömrü pişmanlıkla geçer. Ömür biter, pişmanlık da kendisini bir gölge gibi takip eder.
Her geçirdiği günü pişmanlık olarak hanesine yazanların yüzü gülmez, etrafına da pozitif enerji vermez.
Pişmanlıklara veda etmek isteyenler için belli tarihler dönüm noktası olabilir. Mesela yeni yıla merhaba dediğimiz yılın son gününde o yılın muhasebesini yapabiliriz:
Ne idim ne oldum ne olabilirdim?
Tüm kapasitemi kullandım mı?
Önüme çıkan fırsatları değerlendirebildim mi?
Sebepleri işledim mi?
Yeterince kendimi verebildim mi?
Kısaca kendimden memnun muydum? Kendimi nasıl memnun edebilirim?
2026 yılı pişmanlıkların geride kaldığı, kişinin kendine yeni bir yol haritası çizdiği bir yıl olsun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder