2 Aralık 2015 Çarşamba

Kucak Kucak!


Hz Muhammed'e düşmanlıkta ileri giden biridir Ebu Lehep. Peygamberin öp öz amcasıdır. Bizde amca baba yarısı kabul edilir. Asıl adı Abduluzza’dır. Babası ona, güzelliği sebebiyle ateş gibi parladığı veya öfkelendiği zaman yanakları kızardığı için “Ebû Leheb” (alev babası) demiştir. Ebu Lehep'in ömrü yeğeniyle ve onun diniyle mücadeleyle geçmiştir. Ebu Lehep'in kindarlığının sebebi nedir hiç düşündük mü?

Anne ve babadan mahrum küçük Muhammed 6-8 yaşları arasında dedesi Abdulmuttalib'in yanında kaldı. Dede, vefat etmeden önce oğullarından birine emanet etmek istiyordu küçük Muhammed'i. Ebu Talip'le beraber Ebu Lehep de Hz Muhammed'i almak istiyordu. Merhamet eksikliğinden dolayı dede vermek istemese de kardeşinin oğlunu çok da seviyordu elleri kuruyasıca. Sonunda "Kucağımızı açalım Muhammed'i kendimize çağıralım. Kime gelirse Yetim'e o baksın” denerek bir orta yol bulunur. Ebu Talip ve Ebu Lehep "kucak kucak" diye çağırırlar. Küçük Muhammed koşarak Ebu Talip'in kucağına kendisini atar. Bu durumu içine atan Ebu Lehep oradan hoşnutsuz bir şekilde ayrılır.

Hayatı boyunca içinde bir ukde olarak kalır bu kucak meselesi.
Yıllar sonra "Bana o zaman gelmedin" diye de peygamberimizin başına kakar. Yeğenine karşı içindeki kin ve intikam ateşinin tohumları oracıkta atılmış oldu.

Bu olay niçin aklıma geldi. Ne bileyim ben? Fakat bildiğim bir şey var, kin ve intikamda aşırı giden insanları görünce kin tuttukları adama acaba çocukluğunda kucak kucak diye çağırıp gelmediği için mi aşırı kin güdüyorlar? Benimki de bir merak işte!

Ömrü, kişisel kincilikten dine ve dini değerlerle mücadeleye girişen Ebu Lehep hakkında “Ebu Leheb'in iki eli kurusun. Kendisi de kurudu gitti. Ona ne malı ne kazancı yaradı. O da, gerdanında bükülmüş bir ip olduğu halde odun hamalı olarak karısı(Ümmü Cemile)  ile birlikte alevli bir ateşe atılacaklar.” süresi nazil oldu.

Bedir’de müşriklerin bozguna uğradığını öğrendikten birkaç gün sonra Mekke’de öldü. Oğulları, onun yakalandığı çiçek (adese) hastalığının kendilerine bulaşmasından korktukları için babalarını gömemediler, ancak bir müddet sonra ücretle tuttukları Sudanlılara defnettirdiler. (TDV, İslam Ansiklopedisi)
Kin ve intikamdan Yaradan'a sığınırım. 28/10/2015


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder