Tüm kırmızılığımıza rağmen aylar sonrasında, cumartesi yasağının kalkmasıyla birlikte 19 Aralıktan sonra ilk defa çarşıya çıkıyorum.
Bakalım Konya yerinde duruyor mu?
Duruyorsa ben çarşıyı bulabilecek miyim?
Kafe ve kahvehaneler kapalı olduğuna
göre çay içebileceğim bir esnaf çay ocağı bulabilecek miyim?
Çay bulursam, bir bardak çay kaç para
olmuştur? Acaba çay fiyatı aynı mı yoksa aylardır çay içmediğim esnaf, önceki günlerin
hıncını benden çıkartır mı?
Çay içerken Bilim Kurulu Üyesi Mehmet
Bey beni görürse "Aman içme! Zira kafelerde çay içenlerden Covit-19’a yakalanalar
var. İçeceksen, cebinde ıslak mendil götür, bardağın ağzına gelecek kısmını
ıslak mendil ile sil" der mi?
Çarşıya giderken her ihtimale karşı,
sair hafta sonlarında olduğu gibi bayat da olsa elime evden bir ekmek alsam da
öyle dolaşsam olur mu? Çünkü ne olur ne olmaz.
Yanına uğrayacağım esnaf, zaten işler
kesattı. Çay da yok kahve de diyerek bana çay ikram etmez olur mu?
Çarşı şu anda ne âlemde? Nasılsa yasak
kalktı diye herkes kendini çarşıya atar da mahşeri kalabalığın içerisinde kalır
mıyım?
Neyse ne! Görüp tatmadan bilinmez bunlar.
Gidip merakımı gidermeliyim.
Bütün bunları niye yazdım? Olur ya,
çarşıya çıkmaya kalkarsanız, tedbirinizi alın diye.
Meraklısı için not: 1. Çarşıya yürüyerek
gideceğim.
2. Yürüyüş güzergahım: Aşkan Mahallesi-Fatih
Caddesi-Evliya Çelebi Parkı-Lastik Durağı-Meram Yeniyol-Zafer-Alaeddin-Kayalıpark-Çıkrıkçılar
İçi-Tevfikiye Caddesi-Kadınlar Pazarı’dır. Ne alaka demeyin. Güzergahımı
vereyim ki kendinizi benden koruyasınız.
3. Foto,
evden çıkmadan çekilmiştir. Kapıdan çıkar çıkmaz maskemi takacağım. Hemen maske
demeyin. Tamam, anladık. O kadar da geri zekalı değilim. Maske takıp mesafeye
riayet edeceğim. Hijyen derseniz, 20 saniye el yıkamaya kim uğraşacak, oldu olacak, tam olsun dedim. Duş bile aldım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder