Diş ve Dişçi Serüvenim

Sağlık, toplum olarak çoğumuzun ihmal ettiği yönlerimizden. En ihmal ettiğimiz de diş. Diş sağlığı ve bakımını da pek önemsemeyiz. Son raddeye gelinceye kadar dişçiye gitmeyiz. Hem diş yaptırmaktan korkarız hem de diş tedavisi genellikle özel aracılığıyla yürüdüğü için masraflı bir tedavi.

Azı dişlerden iki tanesi çekildi. İdare ederiz dedim. Yıllardır iki azı eksiğiyle yedim içtim. 

Kontrol için NEÜ Diş Hekimliğine gittim. Bir sayfa yapılacaklar listesini elime verdiler. Bir dişiniz çekilecek, bunun için cerrahi bölüme direk gidebilirsiniz. Diğerleri için İnternet üzerinden randevu almanız gerekir dediler. Cerrahi bölüme çıktım. Çekilecek azı dişimi iki kişi birden çekmek için epey bir uğraştılar.

Diğer randevular için İnternete her girdiğimde hep doluydu. Altı ay sonrasına da gün alacağım ama sistem kabul etmiyor. 

Eksik dişlerimi yaptırayım. Parasını ödeyeyim diye cerrahi bölümden hoca aradım durdum. Hiçbiri yerinde değildi. Bölüm şefi, "Dişiniz yeni çekildi. Üç aydan önce diş yapılmaz. Siz üç ay sonra gelip hocalarla görüşebilirsiniz" deyince diş hekimliğini bıraktım.

Bu durumda benim için özele gitmekten başka çare yoktu. İyi de kime gidecektim. 

İşe gidip gelirken bir akrabamı evinin dışında çarşıda bir yere bırakmıştım. Çünkü hanımının dişini yaptırıyormuş birine. Konu diş olunca diş hekiminin ustalığını da epey bir methetmişti. Onu aradım. Şu dişçinin telefonunu bir ver diye. 

Verdiği telefonu arayarak dişçiden randevu aldım. Yerini de öğrendim. Akrabamın selamını da söyledim. 

Muayene ve röntgen sonrası yapılacakları anlattı dişçi. Dördü azı, biri de sol ön üst diş olacak şekilde beş implant yapılacak, bir tanesine kanal tedavisi uygulanacak, diş eti tedavisi, diş taşı temizliği, ön alt beş dişe kaplama yapılacak. Hepsine ve beş implanta 55 bin dedi. Yerlisi olursa 33 bin olur dedi. 

Diş hekimi devlette resmi olarak çalışıyor. Gayri resmi olarak bir başka dişçinin yanında özelde iş yapıyor. 

Bir gün düşünme istedim. Ertesi günü ben aramadan diş hekimi aradı. Ne karar verdin dedi. Yerli de karar kıldım deyip 3 taksitte 33 bin ödemeyi kabul ettim. 

Dişçiyi kabul etmemde tanıdığım çok övmüştü. Bir de evime yakındı. Git gel derdi olmazdı. Çünkü dişe başlayınca işim bir defa da bitmeyecekti. 

Ön üst dişimi çekerek işe başladı dişçim. Dişimi çekerken bu şehirde en fazla diş çeken olduğunu söylemeyi de ihmal etmedi. 

Konuşması, insaniyeti, ilgisi o biçim. 

İşe başlamadan önce kahve ikram etmeyi de hiç ihmal etmedi. 

Önce diş temizliği ve diş etleri tedavisini yaptı. Ardından implant işlemini başlattı. 

Sosyal demokrat bir düşünceye sahipti. Partisinin yıllar yılı iktidar olmadığından, bir de tuttuğu takımının yıllar yılı şampiyonluğa hasret kaldığına dert yanardı. Her diş tedavisi öncesi, tedavi esnasında ve sonrasında muhabbet siyaset ve futbol idi. 

Her şey bu şekilde müspet bir şekilde devam ede ede sıra geldi implantların ölçüsünü almaya. Diş çekmeye benzemedi ölçü alması. Çünkü epey uğraştı. 

Günü geldi. İmplantları takmaya. Uğraş didin. Olmadı. Nasıl ölçü aldıysa artık. Olmayacak bu implantları oturtmak için denemediği yol kalmadı. Ağzımın içinde epey bir yerleri sürttü. Belki de çekiçledi. Adı nedir bilmem. Ben ona matkap diyeyim. Onunla da epey uğraştı. Olmadı. Uğraşırken üst sol tarafta bir iki dişimi de kırdı. Hatta yanında kendisine yardım eden bir kız çocuğu, diş kırıldı dedi. Ona çok merhametlisin dedi. 

Dişimin içinde olup bitenleri görmüyorum ve bilmiyorum. Ağzım açık sessiz sakin ve divelenmeden kurbanlık koç gibi duruyorum. 

Sonunda bunlar boşa gitti. Yeni ölçü almam gerekecek. Bunları sana vereyim dedi. İyi de ben ne yapacağım bunları dedim. Bundan sonrası benim için hep zarar dedi. 

Ne kadar ilgi alaka gösterse de eski şen şakrak dişçi değildi. Çünkü bundan sonrası onun için meccanen iş yapmak ve zarar etmekti. Para kazanamayacağım işi yapmam derdi ara ara. 

Zaman zaman bazı müşterilerin den de gıyabında dert yanardı. Herkese yaptığımın aynısını yapıyorum bunlara olmuyor, beni uğraştırıyor derdi. Onlara bir de ben ilave oldum. Bu tipler belli ki cins müşteri idi. Hep onları suçlarken nedense hiç kendine toz kondurmazdı. 

Başka bir gün ölçü için tekrar çağırdı. Ölçüyü almada yardımcı olması için diş yaptırdığı kişiyi de çağırdı. Belki de çocukluktan yetişme teknisyendi. Şöyle ölçü al, böyle al, vidaları çıkar türünden ona akıl verdi. 

Güç bela ölçüyü aldı. 

Bir hafta sonra haber verdi. Dişlerimi taktı. Hocam, seni severim. Her zaman çayımı, kahvemi içmeye gel, muhabbete gel dedi ama diş yaptırmaya bana gelme der gibi bir hali vardı.

Diş tedavi esnasında zaman zaman falanın akrabası diye tanıttığı da oldu. Ona da çok uğraşmış. Ben de onun akrabası olduğuma göre sorunlu müşteriydim vesselam. Severim bu şekilde burnundan kıl aldırmayanları. 

İmplantlar takıldıktan sonra bir iki kontrole çağırdı. 

Bir süre sonra önce üst diş çıktı. Yapıştırdı. Daha sonra da sol azı çıktı. Onu da yapıştırdı.

Kanal tedavisi ve ön kaplamayı da şu gün yapalım demedi. Ben de ne zaman yaparız demedim. Zaten deseydi de kalsın diyecektim. Diğer işler bittikten sonra borcum var mı da demedim. Çünkü ödemeleri implantlar takılmadan bitirmiştim. 

İmplantlardan memnun olduğumu söyleyebilirim. İlk yanlış aldığı ölçüde dolayı dişleri takmak için sol üst arka taraftaki kırdığı dişlerin arasına zaman zaman yemek artığı giriyor. Buna da can sağlığı diyorum. Çünkü sermayeden zarar ettim diye sinir ve üzüntüsünden tüm dişlerimi de kırabilirdi. Buna da şükür. Zira ucuz kurtuldum. 

Bir başkasının öve öve bitiremediği böyle bir dişçiyi ben bir başkasına önerir miyim? Önermem. İnsaniyetine, elinin pratikliğine, muhabbetine bir şey demem. Ama sağlık ve diş tedavisi başka bir şey. Hele implant dediğimiz şeyi çene cerrahisi eğitimini almış kişilere yaptırmak gerek. Ne yazık ki piyasada, diş hekimliğini bitirmiş, ayrıca uzmanlık yapmamış kişilerin implant dahil her türlü diş tedavisi işine giriştiğini yaygın bir şekilde görebiliyoruz. Ne fark eder demeyin. Diş hekimliğini bitirmiş ayrıca uzmanlık eğitimi almamış her dişçi pratisyen doktor gibidir. Nasıl ki pratisyen doktor ameliyat vb işlere girişmiyorsa, çene cerrahisinde uzman olmamış diş hekimlerinin de implant tedavisine girişmemesi gerekir. 

İnsan kendine güvenir, tecrübe edinir. Eyvallah. İmplant işine de girişebilir. Özellikle ölçü alırken çene cerrahisinden destek almalarında fayda var. 

Yazıma son vermeden şunu da belirteyim. Sol azı İmplant çıktıktan sonra yardımcı olması için gittim. O değilden kanal tedavisi yapılması gereken dişimi sordum. Ağrı sızı olmadığı müddetçe dokunmayalım. Olursa haberleşelim dedi. Bu dişte sıkıntı olursa kendisine gider miyim. Şu anda bir şey diyemiyorum ama herhalde gitmem. 

Dişçimin zarar etmesini ister miydim. Elbette istemezdim. Ama muayene eden, ölçü alan, dişleri takan, çenemi, ağız yapımı gören o. Pekala, ben yapamam diyebilirdi. Ben de başımın çaresine bakardım. Yaptığı olmadı mı, yenisini yapardım. Bundan da ekmek yemezdim. Çünkü müşteri memnuniyeti önemli. Hele davranışımı değiştirmezdim. Çünkü insanın gerçek kişiliği esas böyle zamanlarda kendini gösterir. Zira her şey para değil. Üstelik meccanen yaptırmadım. 

Hasılı, dişçime kızmasam da gönül koyduğumu söyleyebilirim. Dişimi kırdın da demedim. Hoş, desem ne işe yarayacaktı. Ha "Çalıştığımız alan dar bir alan. Şu dişlerine zarar verdim istemeyerek. Ama yemene bir engeli yok. Kusura bakma" deseydi, beyefendi duruşuna daha çok yakışırdı. Yine de canı sağ olsun. 

Küs müyüm? Hayır. Dargın mıyım? Hayır. Karşılaşırsam yine muhabbet ederim. Ziyaretine de giderim. 

Bu arada her tedaviden sonra yaptığı rehberlik güzeldi. Ayrıca sıkıntı var mı diye araması da harikaydı. Eli pratik, kendine çok güvenen bu dişçi başta olmak üzere tüm bu sektörde ekmek yiyenlerin işlerinde ustalaşmasını, bu sektörde ekmek yemelerini canı gönülden isterim. 

Şunu da söyleyeyim. Diş işi biraz şans işi. Çok iyi dişçiden şikayetçi olunduğu gibi işe yeni başlayan dişçinin yaptığı işten de memnuniyet olabilir.

Not: Et türü yiyecek yemezsem kırık dişlerimin bir zararı yok. Çünkü araya yemek artığı gitmiyor. Zaten bu pahalılıkta et almak da mesele. Var bunda da bir hayır diyeyim. Bir de tecrübe edinmek var. Bunu da kolay edinmedim. Bu tecrübeyi parayla satar mıyım? Satmam. Kimse kusura bakmasın. Zira herkes dişçi koltuğuna oturarak kendi tecrübesini kendi edinsin. Yok öyle hazıra konmak. 

NATO 2.0

Emekli Tümamiral Cihat Yaycı, Türkiye'nin yetiştirdiği ender değerlerden biri.

Hem konusunun uzmanı hem de düşünen bir beyin.

Değişik kanallarda yaptığı konuşma videoları önüme düşer bazen.

Ekranlara çıkmadan önce konusuna enine boyuna hazırlanarak çıkıyor. Sınıf ortamında öğrencilerine ders anlatır gibi harita üzerinden konuşuyor. Çoğu ekran gediklisinin yaptığı gibi dönüp dönüp aynı şeyleri anlatmıyor. Yeni ve orijinal bilgiler veriyor.

Türkiye üzerine örülecek olası senaryolar üzerine kafa yormasıyla tanıyorum desem yanlış olmaz. Ne zaman önüne videosu düşse can kulağıyla dinlerim.

Önüme düşen videolarından birini dinleyince irkildim desem yanlış olmaz.

Türkiye'nin NATO üyesi olmasının önemine dikkat çekiyor konuşmasında. Gelen füzelerin NATO imkanlarıyla düşürüldüğünü bunun önemli olduğunu, bir NATO üyesi ülkeye saldırı olduğunda o ülkenin bu şekilde korunduğunu, ayrıca NATO üyesi bir ülke diğer NATO üyesi ülkeye saldıramadığını söyledi.

Bazıları, Türkiye NATO'dan çıkmalı dese de bunun yanlış olduğunu, bir ülke çıkmadan kimsenin bir ülkeyi NATO'dan çıkaramayacağını, Trump'ın zaman zaman ABD'nin NATO'dan çıkacağını söylemesinin tesadüfi olmadığını, yıllardır alttan alta bu söylemin dillendirildiğini, ABD NATO'dan çıkarsa NATO'nun dağılacağını, çünkü NATO demenin ABD demek olduğunu, ABD'nin çıkması demek NATO'nun masrafının karşılanamayacağı anlamına gelir.

NATO dağıldıktan sonra yeni NATO 2.0 kurmayı düşündüklerini, bu yeni NATO kurulmasıyla İsrail'in ve Güney Kıbrıs Rum Cumhuriyetinin de bu yeni konsepte alınabileceğini ifade ediyor. Türkiye'nin dışarıda kalacağı bu yapıda, Türkiye Kıbrıs'ta işgalci durumuna düşürülebilir. Bu da Türkiye'nin Rum kesimi ve İsrail ile yani yeni NATO 2.0 ülkeleriyle karşı karşıya gelebileceği endişesini dile getiriyor.

Bu olası senaryoyu yabana atmamak gerek. Türkiye şimdiden tedbirini almalı. Çünkü 2025 yılında PKK elebaşı Duran Kalkan'ın "Dananın kuyruğu Kıbrıs'ta kopacak. Bakalım o zaman kimin başına ne gelecek" sözlerinin arkasında ABD ve İsrail'in olabileceğini söylüyor.

Sayın Yaycı, kısaca, NATO'nun dağıtılıp yeni kurulacak NATO'da Türkiye olmayacak. Bu durumda Türkiye İsrail ve Rum kesiminin hedefi haline gelecek diyor. Bu durumda Türkiye bir başına kalacak ve kendi göbeğini kendi kesecek.

PKK elebaşının daha yeni sayılabilecek bir tarihte Kıbrıs'ta dananın kuyruğunun kopacağını söylemesini de yabana atmamak lazım.

Açıkçası Yaycı'nın dile getirdiği bu senaryo beni endişelendiriyor. Zaten ABD ve İsrail; Mısır, Irak, Libya, Suriye, Lübnan derken İran'a yöneldi. İran'dan sonra oklar bize yönelebilir. Çünkü İsrail'in Siyonist politikası devam ediyor. Arzımev'ud'dan vazgeçmiş değil. Ülkemizin bir bölümü de onlara göre vadedilmiş toprak.

Tüm bunları dinleyince, bir ara Rauf Denktaş'ın oğlu Serdar Denktaş'ın, "Bizim üzerimizde bir şeyler pişiriliyor. Ama ne pişirildiğini bilmiyoruz. Anlamaya çalışıyoruz" sözü aklıma geldi. Görünen o ki dananın kuyruğu Suriye'den ziyade Kıbrıs'ta kopacak.

İnşallah bu senaryo gerçekleşmez. Endişe de yersiz olur.

Bazılarındaki Rahatlık Bende de Olsun İsterdim

Sitenin temiz su ve bir bloğun pis su borularını değiştirmek için bir tesisatçı ile iki taksit halinde ödemek üzere anlaştım. 

Üç tane genç geldiler. Beş gün çalışarak işimizi gördüler. 

Site sakinlerine de ilk taksidin şu tarihe kadar ödenmesini duyurdum. 

Bloğun bir tanesi çok duyarlı. Günü gelmeden bloklarına düşen miktarı topluca ödediler. 

Diğer iki blok ise akşam biri, sabah biri olacak şekilde tek tek getirdiler. Yine de eksik vardı. Çünkü üç kişiden dönüş olmadı.

Tesisatçıya, az eksik. Diğer ay hepsini tamamlasam olur mu dedim. "Problem değil ama tam olsa daha iyi olur. Çünkü malzemeciye ödeme yapacağız" dedi.

Hayatta ne alacağımı istedim ne de borcumu istettim. İsteme ve istetme özelliğim olmayınca, gerildim. Ne zaman gerilsem başıma ağrı girer. 

Ne yapayım ne edeyim derken ödeme yapmayan üç kişiyi utana sıkıla aradım. Cumartesi idi günlerden. Bir tanesi, şuradan bankadan çekip geleyim dedi. Bir diğeri, pazartesi göndereyim dedi. Öbürü, iban gönder, göndereyim hemen dedi.

Pazartesi göndereyim diyene şaşırdım. Şimdi göndersen olmaz mı, ödeme yapacağım dedim. Pazartesiden önce gönderemezmiş. İşin garibi pazartesi ne maaş ne de ek ders günü. Daha önceki mesajlarımda ödeme tarihini yazmıştım dedim. Telefonum bozuk olduğu için bana görünmedi dedi. Buna da hiç olmadığı kadar elim mahkum inandım. 

Bari diğer ikisinden alayım. Geri kalanı da cebimden karşılarım diye bankadan çekip geleyim diyene eşlik ettim. Beraber gidelim. Bir başkası da ibana gönderecek. Bu vesileyle onu da çekip geleyim dedim. 

Yol boyunca ibana şimdi para gelecek hemen gelecek diye bekledim durdum. Olmadı, banka şubesine girerek paranın gelip gelmediğine baktım. Çekilen parayı aldıktan sonra bankanın önünde ağaç olacak kadar bekledim. Para gelmedi. Tek kişiden aldığımla yetindim. 

Eve geldikten nice sonra ibana para geldi. Mecburen tekrar bankaya gittim. 

Dönüşte tesisatçıların işi bitirdiğini gördüm. Cebimden de ilave ederek ilk taksidin borcunu ödedim. Ödeyince rahatladım. Rahatlayınca başımın ağrısı da yavaştan geçmeye başladı. 

Bu ayı atlattım. Öbür aya Allah kerim dedim. Yürüyüşümü yapayım diye kendimi çarşıda buldum. 

Öbür ayda yine bir kazaya kurban gitmeyeyim diye ödeme tarihini ve miktarını mesaj yoluyla bildirdim. Bayram öncesi hem tesisatçılara hem de temizlik görevlisine ödemeyi yapayım istedim. 

Ödeme gününe bir gün kala mesaj yoluyla tekrar hatırlattım. Sorumluluk ve duyarlılık sahibi bloğumuz ödemeyi sektirmeden yine topluca verdi. Diğer iki blok ise yine bildiğim gibiydi. Peyderpey gelmeye devam etti. Varsın peyderpey olsun. Yeter ki gelsin dedim. 

Paranın damladığını görünce tesisatçıyı aradım. Yarın uğrarsanız emaneti takdim edeyim. Gelip gelmeyeceğinizi haber verin dedim. Gelenin üzeri eksik olursa kendi hesabımdan çekip vereyim diye düşündüm. 

Ödeme yapacağımı tesisatçılar hiç beklemiyormuş. "Tatil öncesi çok hora geçecek. Bize ilaç gibi geldi. Öyle, bayram alışverişini nasıl yapacağız diye kara kara düşünüyorduk" dediler. 

Ertesi de ara tatil başlangıcı olunca sahura kadar yatmadım. Sahur sonrası uykuya daldım. Bu yatışla öğleye kadar mışıl mışıl uyurum dedim. 

Benim evdeki hesap çarşıya uymadı. Sabah 09.30'da tesisatçı aradı. Hocam, biz işteyiz. Parayı almak için falan gelse olur mu" dedi. Olur dedim. 

İyi de ne zaman gelecekti. Üstelik daha bir 30 bin açık vardı. Bundan sonra uyu da göreyim. Eleman gelince para hazır olsun diye üzerimi giyinip bankanın yolunu tuttum. Çünkü eleman belki hemen gelirdi. 

Yolda giderken birkaç defa İnternet bankacılığına girdim. Çünkü birinin de 153 bin civarında olan tapu harcını yatırmıştım. O baba dört taksitte ödeyecekti. O da sabah 09.00'da yatıracaktı. Bu vesileyle hesabımda ne kadar para varsa çekecektim. Çünkü ayrıca bir başkasına 45 bin ödemem vardı. 

Haftanın ilk iş günü olduğundan mıdır, her zaman sakin olan banka tıklım tıklımdı. Bir 45 dakika sıranın bana gelmesini bekledim. Beklerken harç parası şimdi yattı, yatacak derken dönüp dönüp İnternet bankacılığına girdim. Yatmadı yatmadı. 

Bu durumda yapılacak bir şey yok. Para yatınca tekrar gelip çekecektim. 

Sıra geldi. Olan parayı çektim. Siteden toplanan paranın üzerine 30 bin de ben koydum. Poşetin içine koyup elemanın gelmesini beklemeye koyuldum. 

Anlaşılan gelmeyecek. Bari biraz uyuyayım diye üzerimi çıkarıp uzandım. Öğleye doğru geldim diye telefon geldi. Aşağıya inip poşetin içinde emaneti verdim. 

Bundan sonra uyku tutmaz diye üzerimi giyinip çarşıyı dolaşmaya çıktım. Dolaşsam da tadı yoktu. Çünkü beklenen alacaklar bir türlü gelmedi. Eldeki olanı verdim. Gelirse borcumu ödeyip diğer ihtiyaçlarımı gidereceğim. 

Çarşıdan eve yaklaşırken site sakinlerinden bir bir telefon geldi. Üç dört kişiden daha aldım. Cebim para görünce, temizlik görevlisine, gel senin de ödemeni yapalım dedim. "Abi, daha vermeyen var. Dursun benimki" dedi ama bayram öncesi onu da gönüllendirdim. 

Adına harç parası yatırdığım ise bankalar kapandıktan sonra nihayet yatırdı. İş yoğunluğundan unutmuş. 

Para yatınca 45 bin borcum olanı aradım. Yarın geçerken uğrarsanız parayı vereyim diye. 

Ertesi gün ilk işim tekrar bankaya gidip parayı çekmek oldu. Akşama doğru ödememi yapınca borcum kalmadı. Rahatladım. Kuş gibi hafifledim. 

İşin garibi son ödeme tarihinin ardından 6 gün geçti. Ödeme yapmayan iki kişi kaldı. Üzüldüm. Anlaşılan mesaj yeterli gelmiyor, aranmak istiyorlar. Aramayacağım. Bakalım, bizim biraz borcumuz vardı, onu getirdik diye ne zaman kapımı çalacaklar?

Şu var ki borcunu ödemeyen iki kişiye hayran kaldığımı ifade etmek isterim. İsterim ki bunlardaki rahatlık bende de olsun. Çünkü ben değil, benden alacaklılar kara kara düşünsün. Onların kafasına baş ağrısı girsin.